قصه‌های تازه داشت
قصه‌گوی سرنوشت
واسه روزگار من
روزای تازه نوشت
تاز‌گی غریبه بود
با منِ همیشگی
حسِ گنگِ نو شدن
حسِ خوب زندگی
کسی باور نمی‌کرد
مرده باز جون بگیره
تنِ خشکِ زندگی
بوی بارون بگیره
ساعتِ شکفتنِ گلای سرخ
می‌ون باغچه‌ی خشک دل من
لحظه‌ی نو شدن کهنگیا
توی مشتِ پیله پروانه شدن
دیگه تکرار نمی‌شن
روزای بی‌نفسی
پرسه‌های بی‌کسی
روزای دلواپسی
خونه‌ی تنهاییام
حالا مهمون اومده
یکی که اسم شبِ
عاشقی رو بلده
کسی باور نمی‌کرد
همه انگُش‌به‌دهن
به روزای خوب من
همه حسرت می‌خورن
قصه‌گوی قصه! ناز نفست!
تا ته قصه همین جوری بخون!
ما خرابِ قصه‌هاتیم به خدا!
یه جورایی ما رُ از خودت بدون!
قصه‌گوی سرنوشت
واسه روزگار من
روزای تازه نوشت
تاز‌گی غریبه بود
با منِ همیشگی
حسِ گنگِ نو شدن
حسِ خوب زندگی
کسی باور نمی‌کرد
مرده باز جون بگیره
تنِ خشکِ زندگی
بوی بارون بگیره
ساعتِ شکفتنِ گلای سرخ
می‌ون باغچه‌ی خشک دل من
لحظه‌ی نو شدن کهنگیا
توی مشتِ پیله پروانه شدن
دیگه تکرار نمی‌شن
روزای بی‌نفسی
پرسه‌های بی‌کسی
روزای دلواپسی
خونه‌ی تنهاییام
حالا مهمون اومده
یکی که اسم شبِ
عاشقی رو بلده
کسی باور نمی‌کرد
همه انگُش‌به‌دهن
به روزای خوب من
همه حسرت می‌خورن
قصه‌گوی قصه! ناز نفست!
تا ته قصه همین جوری بخون!
ما خرابِ قصه‌هاتیم به خدا!
یه جورایی ما رُ از خودت بدون!
نظرات (۰)