درخت ... دانه بود و دانه از درخت ، شكست
اين ريشه بود كه بر جان ٍ دانه ريشه بست
او بود ابتدا ... كه پاي رويش درخت ، نِشَست
خود ، زير ِ خاك ماند و درخت از كمند ِ خاك ، گُسست
درخت ... قد كشيد و به آسمان رسيد و نشست
آسماني شد و لب از تمسخر خاكيان نبست
ريشه ... دلش ريش شد و بي صدا شكست
پس براي ديدن آسمان ، از پا دگر ننشست
اين شد ... كه ريشه ، كمر به قتل ِ درخت ، بست
هر برگ ، يك تبر و هر ساقه ، يك تبر به دست
ريشه خشكيد و درختَش به خاك نشست
خاكَش هنوز خاك مانده و تا هميشه هست
اين بود ... آنچه كه بود و امروز ... شده هست !
جنگل ِ سبز و روشنمان ، چه ساده شد كف ِ دست
اين ريشه بود كه بر جان ٍ دانه ريشه بست
او بود ابتدا ... كه پاي رويش درخت ، نِشَست
خود ، زير ِ خاك ماند و درخت از كمند ِ خاك ، گُسست
درخت ... قد كشيد و به آسمان رسيد و نشست
آسماني شد و لب از تمسخر خاكيان نبست
ريشه ... دلش ريش شد و بي صدا شكست
پس براي ديدن آسمان ، از پا دگر ننشست
اين شد ... كه ريشه ، كمر به قتل ِ درخت ، بست
هر برگ ، يك تبر و هر ساقه ، يك تبر به دست
ريشه خشكيد و درختَش به خاك نشست
خاكَش هنوز خاك مانده و تا هميشه هست
اين بود ... آنچه كه بود و امروز ... شده هست !
جنگل ِ سبز و روشنمان ، چه ساده شد كف ِ دست
نظرات (۷)