دیگه با گلایه کاری ندارم
حرفی از گذشته هم نمی زنم
دندونامو میفشارم از درد
اما یک ثانیه دم نمی زنم
عادتم شده فقط شکستنِ
لحظه هایی رو که از تو خالیه
تو عذابِ تلخِ این شکنجه گاه
همدمم یه سایه ی خیالیه
دیگه هی پِیِ نشونی نیستم
از تو، تو تنهایی دلگیرم
پشت هر ثانیه یک بن بسته
من به این خاطره ها زنجیرم
گاهی با مشتِ گره از سرِ درد
به ستونِ آجری می کوبم
گاهی با پنجه ی باز رو سینه ام
تپش های قلبم و می روبم
عادتم شده دیگه شکستنِ
لحظه هایی رو که از تو خالیه
تو عذاب تلخ این شکنجه گاه
همدمم یه سایه ی خیالیه
_امین گرجی زاده
حرفی از گذشته هم نمی زنم
دندونامو میفشارم از درد
اما یک ثانیه دم نمی زنم
عادتم شده فقط شکستنِ
لحظه هایی رو که از تو خالیه
تو عذابِ تلخِ این شکنجه گاه
همدمم یه سایه ی خیالیه
دیگه هی پِیِ نشونی نیستم
از تو، تو تنهایی دلگیرم
پشت هر ثانیه یک بن بسته
من به این خاطره ها زنجیرم
گاهی با مشتِ گره از سرِ درد
به ستونِ آجری می کوبم
گاهی با پنجه ی باز رو سینه ام
تپش های قلبم و می روبم
عادتم شده دیگه شکستنِ
لحظه هایی رو که از تو خالیه
تو عذاب تلخ این شکنجه گاه
همدمم یه سایه ی خیالیه
_امین گرجی زاده
نظرات (۰)