اولین شب آرامش تو! حسین آزاد

امشب یه ماهی می پره بیرون از آب تنگ
برج اسد با ماهی تو هم قدم میشه
وقتی یه برج سر به دل ابرا می زنه
دیوارای خرابه ای از غصه خم میشه


من خودکشی نمی کنم امشب، چرا که تو
تیغت رو خیلی وقته که رو شاهرگم زدی
از وقتی از چشای تو عشق همیشه رفت
از وقتی تو نگام مث یه عنکبوت شدی


مردونگیمُ پای تو دادم، ولی به جاش
مردیتُ رخ کشیدی و از من جدا شدی
من سجده کردمت، ولی انگار بس نبود
تو آدم کی و واسه کی خدا شدی؟


امشب طناب از تو با من مهربون تره
بی وقفه روی گردن من بوسه می زنه
بی چشمداشت بار منُ دوش می کشه
افسوس! روح نداره، فقط فکر این تنه!


اما برای چارپایه انگار زیادیم
هر چارتا پایه فریاد می زنن که:"زودتر!"
این پاره های عکسای تو از روی زمین
خیره شدن به دوتا پای من که :"زودتر!"


وقتی پاهای من واسه تو دست تکون میدن،
یک بار از رو شونه ی چارپایه می پره
از قاب پنجره ت یه نگا کن به آسمون
دنباله داری از جلوی ماه میگذره!