با سلام. ترانه ای که از نظرتون میگذره، ترانه ایه که زاده حال و هوای این روزای خود منه. صرفا خواستم خودم رو بیرون بریزم و خیلی به پرداختش توجه نکردم. ولی باز احساس کردم به نظرات دوستان احتیاج دارم. بی پروا نقدش کنید.
چه روزای پوچی، همه مثل هم / نه خوبی، نه شادی، نه غصه، نه غم
نه یک تازگی میشکنه خلوتُ / نه حتی سبک میشه این دل یه کم
نه گریه دوای من بی دله / نه دارم واسه خنده ها حوصله
نه آغوش گرمی که توش ول بشم / نه هیشکی که پیشش بسازم گله
همش دور و بر شکل دیواره، وای! / کسی پاشو پیشم نمی ذاره، وای!
واسه هیشکی حرفای دردآورم / یه ذره هم توجه نمیآره، وای!
همه زندگیم غرق کابوس شده / وجودم برای همه لوس شده
همش غرق اوهام بی ارزشم / تو قلبم یه عمر حرف محبوس شده
همش از خودم، از همه دلخورم / دیگه دارم از زندگی می برم
به هم می خوره حالم از روز و شب / دارم تن به روزمرگی میسپرم
همش فکر مردن توی مغزمه / دیگه رنج مردن واسه من کمه
سلام صندلی، صد سلام ای طناب / خداحافظت ای خودم، ای همه!
چه روزای پوچی، همه مثل هم / نه خوبی، نه شادی، نه غصه، نه غم
نه یک تازگی میشکنه خلوتُ / نه حتی سبک میشه این دل یه کم
نه گریه دوای من بی دله / نه دارم واسه خنده ها حوصله
نه آغوش گرمی که توش ول بشم / نه هیشکی که پیشش بسازم گله
همش دور و بر شکل دیواره، وای! / کسی پاشو پیشم نمی ذاره، وای!
واسه هیشکی حرفای دردآورم / یه ذره هم توجه نمیآره، وای!
همه زندگیم غرق کابوس شده / وجودم برای همه لوس شده
همش غرق اوهام بی ارزشم / تو قلبم یه عمر حرف محبوس شده
همش از خودم، از همه دلخورم / دیگه دارم از زندگی می برم
به هم می خوره حالم از روز و شب / دارم تن به روزمرگی میسپرم
همش فکر مردن توی مغزمه / دیگه رنج مردن واسه من کمه
سلام صندلی، صد سلام ای طناب / خداحافظت ای خودم، ای همه!
نظرات (۲)