تقدیم به همه ی مادرای گل ایرانی ...:
تو خودِ حقیقتی ، مثل بارون ،مثل نفس
مثل عطر رازقی ، پشتِ دیوارِ قفس .
تو مثل یه برکه ی نور ، پر از احساس حضور
با تو روشن میشه دنیام ،حتی وقتی باشی دور .
تو مثل بارون میمونی ،زلالی و ترانه خون
واسه این دستای سردم ، یه پناه مهربون .
تو مث یه شعر نابی، که خدا سرودتت
انقدر عزیزی که خدا هم به خدا سپردتت .
انقدر عزیزی که حسودی میکنن خورشید و ماه
پیش سوسوی نگات ،کم میارن ستاره ها .
بانوی شرقی من ، ستاره چین ِ بیقرار
تو حضورت خودِ عشقِِ ،ای همیشه موندگار ...
سایه (18.10.92)
تو خودِ حقیقتی ، مثل بارون ،مثل نفس
مثل عطر رازقی ، پشتِ دیوارِ قفس .
تو مثل یه برکه ی نور ، پر از احساس حضور
با تو روشن میشه دنیام ،حتی وقتی باشی دور .
تو مثل بارون میمونی ،زلالی و ترانه خون
واسه این دستای سردم ، یه پناه مهربون .
تو مث یه شعر نابی، که خدا سرودتت
انقدر عزیزی که خدا هم به خدا سپردتت .
انقدر عزیزی که حسودی میکنن خورشید و ماه
پیش سوسوی نگات ،کم میارن ستاره ها .
بانوی شرقی من ، ستاره چین ِ بیقرار
تو حضورت خودِ عشقِِ ،ای همیشه موندگار ...
سایه (18.10.92)
نظرات (۹)