آخرین مسافر این جاده

۱ دقیقه
۹۶
ترانه
آخرین مسافر این جاده
من و تنهایی و یه کابوسیم
به جای لبای خشکیده ی عشق
لبای مرگ و همش میبوسیم /
مثل طاعونی که افتاده به جون
خوره ی نبودنت جونمو خورد
یه جذامی شدم انگار که دیگه
بعده تو هیچکسی اسمم نبرد /
یه بلا تکلیف بی تکلیفم
گم شدن تموم سرمشقای من
کاش که هیج وقت دیگه اون لحظه نیاد
لحظه ی خط زدنِ مشقای من/
لمس مردودی و انتهای خط
منو از چشمایِ دنیا میندازه/
چن تا نقطه چین دوباره سرِِ خط
این دفعه قراره این دل نبازه /
آخرین مسافر این جاده
منم و شوقِ رسیدن ِبه تو
دیگه پایانِ سفر نزدیکه
میرسه لحظه ی بوسیدن تو ...

----سایه بهار 93
۰

نظرات (۲)

Ctrl+Enter برای ارسال سریع ۰ / ۲۰٬۰۰۰
4 + 9 = ?

نظر شما پس از تایید نمایش داده می‌شود