پشت این درهای بسته من باهات حرف میزنم
پشت دیوار شکسته من با باهات حرف میزنم
کوهی از غم رو دلم یه ابر سنگین توو چشام
اگه این شب بزاره تا آخرش باهات میام
به تو تکیه میکنم اگه که دیوار بزاره
اگه گریه غصه هامو دیگه یادم نیاره
باتو یه قهوه مینوشم اگه سایه بون باشه
اگه حرفای حسودا مارو از هم نپاشه
به تو تکیه میکنم وقتی که بغضم میشکنه
وقتی دلتنگی منو بد جوری آتیش میزنه
تووی آغوشت میسوزم اگه این تب بزاره
اگه این باد سوز پاییزو به یادم نیاره
پشت دیوار شکسته من با باهات حرف میزنم
کوهی از غم رو دلم یه ابر سنگین توو چشام
اگه این شب بزاره تا آخرش باهات میام
به تو تکیه میکنم اگه که دیوار بزاره
اگه گریه غصه هامو دیگه یادم نیاره
باتو یه قهوه مینوشم اگه سایه بون باشه
اگه حرفای حسودا مارو از هم نپاشه
به تو تکیه میکنم وقتی که بغضم میشکنه
وقتی دلتنگی منو بد جوری آتیش میزنه
تووی آغوشت میسوزم اگه این تب بزاره
اگه این باد سوز پاییزو به یادم نیاره
نظرات (۲)