با سلام.
لطفاً نظر بدید.از همه ی اونایی که نقد می کنن ممنونم.
من برای بهتر شدن نیاز به نقد شما دارم.
من همش کابوس می بینم،توی خواب کابوس می بینم
نه چراغی هست نه فانوسی،ولی من فانوس می بینم
من دارم تابوت می بینم،رو به روم تابوت می بینم
نه آتیشی هست نه کبریتی،ولی من باروت می بینم
توی دستم شمعِ روشن هست،توی ذهنم شمع خاموشه
انگاری تو جاده ی ذهنم،همه چی مثل یه پاپوشه
جلو چشمام خونه می بینم،توی ذهنم گور متروکه
شاید اینا واقعی نیستن،واسه من همه چی مشکوکه
من چرا کابوس می بینم؟،من چرا فانوس می بینم؟
من چرا تو خونمون هرجا،ردی از ناقوس می بینم؟
واسه چی تو خونمون هرجا،بشکه ی باروت می بینم؟
واسه چی هر گوشه ی خونه،قبر و توش تابوت می بینم؟
ازخونه می خوام بیام بیرون،ولی من راهمو گم کردم
انگاری این خونه ی من نیست،دنبال خونم می گردم
نمی دونم شاید این خونه،داره قبری واسه من میشه
شاید این خونه می خواد با من،دفن شه تو خاک بی ریشه
درو وا کردم ولی پشتش،کشیدن دیوارای سنگی
پشت هر پنجره آجر هست،زندونی شدم تو بی رنگی
توی خونه ای گیر افتادم،که خودم دیواراشو ساختم
که خودم اونو با بی فکری،توی این محدوده انداختم
من چرا اینجا گیر افتادم؟،من چرا دیوار می بینم؟
من چرا هر جای این خونه،طنابای دار می بینم؟
واسه چی هر گوشه ی خونه،شده یه سلول متروکه؟
واسه چی عقربه ها مردن،واسه چی ثانیه ناکوکه؟
حالا هر وقت دنبال پاسخ،توی ذهنِ خواب و بیدارم
می بینم همه اینا خوابه،که تو بیداری شده کارم
لطفاً نظر بدید.از همه ی اونایی که نقد می کنن ممنونم.
من برای بهتر شدن نیاز به نقد شما دارم.
من همش کابوس می بینم،توی خواب کابوس می بینم
نه چراغی هست نه فانوسی،ولی من فانوس می بینم
من دارم تابوت می بینم،رو به روم تابوت می بینم
نه آتیشی هست نه کبریتی،ولی من باروت می بینم
توی دستم شمعِ روشن هست،توی ذهنم شمع خاموشه
انگاری تو جاده ی ذهنم،همه چی مثل یه پاپوشه
جلو چشمام خونه می بینم،توی ذهنم گور متروکه
شاید اینا واقعی نیستن،واسه من همه چی مشکوکه
من چرا کابوس می بینم؟،من چرا فانوس می بینم؟
من چرا تو خونمون هرجا،ردی از ناقوس می بینم؟
واسه چی تو خونمون هرجا،بشکه ی باروت می بینم؟
واسه چی هر گوشه ی خونه،قبر و توش تابوت می بینم؟
ازخونه می خوام بیام بیرون،ولی من راهمو گم کردم
انگاری این خونه ی من نیست،دنبال خونم می گردم
نمی دونم شاید این خونه،داره قبری واسه من میشه
شاید این خونه می خواد با من،دفن شه تو خاک بی ریشه
درو وا کردم ولی پشتش،کشیدن دیوارای سنگی
پشت هر پنجره آجر هست،زندونی شدم تو بی رنگی
توی خونه ای گیر افتادم،که خودم دیواراشو ساختم
که خودم اونو با بی فکری،توی این محدوده انداختم
من چرا اینجا گیر افتادم؟،من چرا دیوار می بینم؟
من چرا هر جای این خونه،طنابای دار می بینم؟
واسه چی هر گوشه ی خونه،شده یه سلول متروکه؟
واسه چی عقربه ها مردن،واسه چی ثانیه ناکوکه؟
حالا هر وقت دنبال پاسخ،توی ذهنِ خواب و بیدارم
می بینم همه اینا خوابه،که تو بیداری شده کارم
نظرات (۲)