یه لیوان دسته دار ،پُرِ از چایی سرد
منتظر روی اُپِن،توی تنهایی سرد
کنارش یه کاغذی،پر شده از واژه ها
پُرِ از فلسفه ی ،نیچه ها،پیاژه ها
روی کاغذ پر از ،گرد سیگارای برگ
زیر اون نوشته ،خداحافظ تا مرگ
خداحافظ ای عشق ،توی این روزای سخت
می سپُرمت من تورو ،به تنه ی اون درخت
اون درخت انجیر ،توی اون خونه ی سرد
وسط باغچه ی خشک ،روی اون برگای زرد
اون درختی که منو ،به تو زنجیر کرده
واسه دیدنت منو ،تا ابد پیر کرده
اون درخت خیلی پیر ،وسط باغچه اسیر
عمریه منتظره ،تا بیادش تقدیر
اون بیاد و واکنه،قفل و زنجیرارو
بیاد و جداکنه،سرنوشت مارو
روزا هی گذشت و رفت،ولی تقدیر نیومد
اون نمی خواد که باشه ،توی این روزای بد
خیلی وقته اون دیگه ،توی سرنوشتا نیست
خدا اونو خط زده ،ازتوی کتاب زیست
حالا دیگه سرنوشت ،انتخاب خود ماست
ما می نویسیم چه وقت ،راهمون از هم جداست
حالا دیگه ما باید ،تقدیرو بنویسیم
اینکه کی دوباره ما ،به یه نقطه می رسیم
بیا تا دوباره از ،ابتدا شرو(ع) کنیم
واسه هم یه زندگیِ ،با هموُ آرزو کنیم
بیا تا تو تقدیرامون ،ننویسیم که می ریم
تا ابد با هم بمونیم ،حتی وقتی می میریم
ولی افسوس دیگه دیره ،اون دیگه اینجا نیست
اون توی تقدیر دیگه رفته و تنها نیست
ولی شاید اون بیاد ،دوباره تو تقدیر من
دوباره بخواد بمونه ،تو سرنوشت پیر من
ترانه سرا: محمد محمدخانی
منتظر روی اُپِن،توی تنهایی سرد
کنارش یه کاغذی،پر شده از واژه ها
پُرِ از فلسفه ی ،نیچه ها،پیاژه ها
روی کاغذ پر از ،گرد سیگارای برگ
زیر اون نوشته ،خداحافظ تا مرگ
خداحافظ ای عشق ،توی این روزای سخت
می سپُرمت من تورو ،به تنه ی اون درخت
اون درخت انجیر ،توی اون خونه ی سرد
وسط باغچه ی خشک ،روی اون برگای زرد
اون درختی که منو ،به تو زنجیر کرده
واسه دیدنت منو ،تا ابد پیر کرده
اون درخت خیلی پیر ،وسط باغچه اسیر
عمریه منتظره ،تا بیادش تقدیر
اون بیاد و واکنه،قفل و زنجیرارو
بیاد و جداکنه،سرنوشت مارو
روزا هی گذشت و رفت،ولی تقدیر نیومد
اون نمی خواد که باشه ،توی این روزای بد
خیلی وقته اون دیگه ،توی سرنوشتا نیست
خدا اونو خط زده ،ازتوی کتاب زیست
حالا دیگه سرنوشت ،انتخاب خود ماست
ما می نویسیم چه وقت ،راهمون از هم جداست
حالا دیگه ما باید ،تقدیرو بنویسیم
اینکه کی دوباره ما ،به یه نقطه می رسیم
بیا تا دوباره از ،ابتدا شرو(ع) کنیم
واسه هم یه زندگیِ ،با هموُ آرزو کنیم
بیا تا تو تقدیرامون ،ننویسیم که می ریم
تا ابد با هم بمونیم ،حتی وقتی می میریم
ولی افسوس دیگه دیره ،اون دیگه اینجا نیست
اون توی تقدیر دیگه رفته و تنها نیست
ولی شاید اون بیاد ،دوباره تو تقدیر من
دوباره بخواد بمونه ،تو سرنوشت پیر من
ترانه سرا: محمد محمدخانی
نظرات (۰)