ساعت باران

حوالی همین ساعت ها.
همین ساعت ها که باران مدام به گوش خیابان میزند.
هیچ پناهی نیست جز، خاطرات تو.
خاطرات اتفاق نیافتاده ای که همیشه، حوالی همین ساعات که می شود، به جانم نق می زنند.
کنارم نمی آیی که این باران را با هم باشیم....قبول!
لااقل بیا و دست این خاطراتت را بگیر و برای گردش به بیرون ببر.
کلافه شده ام از بس، سراغت را گرفتند و گفتم: باران بعد حتما می آید.
حوالی همین ساعات بارانی، چشمهایت را ببند و کمی به خط به خط این حرفها فکر کن.
ببین!
خیلی آشفته اند.
درست مثل موهای گندمزاری که باد و باران به آن هجوم آورده باشد.
نه...نه...
تو به هیچ چیز فکر نکن.

به جز همین خاطرات بارانی که می ترسم هیچوقت اتفاق نیافتند و من، به لحظه لحظه هایم بدقول شوم.
آنوقت اگر خاطره ای نباشد، یکی از همین بارانها به سادگی نامت را از ذهنم می شوید و همه چیز را به باد می دهد.

(فریناز مختاری )

لینک اجرای این کار توسط آقای مازیار میری (کارگردان)