نور قرمز
فریادی مبهم
ترسیدم
دویدم
به نا کجا آباد رسیدم
نشانی خانه ی مهربانی را
از کبوتری تنها پرسیدم
اشکش بر روی بال شکسته اش چکید
و غروب در سرخی چشمانش
معنای رفتن شد
راه افتادم به سمت غروب
انتظار معنای مردن شد
و من در سرخی غروب
فریادی بی صدا شدم...
سعید مطوری/ مهرگان
فریادی مبهم
ترسیدم
دویدم
به نا کجا آباد رسیدم
نشانی خانه ی مهربانی را
از کبوتری تنها پرسیدم
اشکش بر روی بال شکسته اش چکید
و غروب در سرخی چشمانش
معنای رفتن شد
راه افتادم به سمت غروب
انتظار معنای مردن شد
و من در سرخی غروب
فریادی بی صدا شدم...
سعید مطوری/ مهرگان
نظرات (۰)