صورت یک کتاب
تصویرهای سپید و سیاه
و رنگهایی که در سیاهی غم اسیرند
یا در شادی ها زیبایی می بخشند
گاه در هوس یک نگاه
می برند مرغ خیال را
در آسمان یک آرزو
با گفتگو برای یک نیاز
ندانسته دل می بازند
شعر می گویند
وگاه داستان
در تصویر این کتاب
مجنوهای بی لیلی بی معناست
ولیلی بی مجنون
همه عاشقند
و قصه گوی دلهای خسته
اشک گاهی از دلتنگی است
و گاه از دلی خوش
تصویر خیس این کتاب
از شرجی ترین یک احساس است
فیس یا صورت
بوک یا کتاب
چه فرقی می کند
زبان احساس معنی نمیخواهد...
سعید مطوری/ مهرگان
نظرات (۰)