نسیم در موهایت
ترانه ا ی زیبا
و عطرش را
می پراکند در لحظه ها
نسیم نفس بودن توست
که عشق را زندگی می بخشد
و تمامی نوازشی که
من و تو را
در لبخندی، زیبا می کند
طعم انار میدهد رازهای من و تو
به رنگی که در دل ماست
و گلهای سفیدی که مدام
بر موهایت نقش میزند
بودن یک پاکی را
در رطوبت موهایت
جوانه میزند تمامی وجودم
که سالهاست در دانه ای مانده
دانه ای که زندان تنهایی بود
من در شبی مهتابی با برگهایم
گل وجودت را
در آغوش خواهم کشید...
از دفتر شعر سپید
سعید مطوری/ مهرگان
نظرات (۰)