مرا سروی که سرو ستان ند ید ست
گلی خو شبو که اش بستان ند یدست
حکا یت ها شنیدم از گل و مشک
گل و مشک این چنین ریحان ند یدست
سمن بو یی که بو ی عطر زلفش
کسی در طبله ی د کان ند یدست
صف مژ گان وی در جنگ عشاق
شگفتا کس به صد میدان ند ید ست
فرو غ چشم جا دو یش دل انگیز
به زیبا یی چنو انسان ند ید ست
ز ابر و ی کمانش گو چه گویم
خم ان ابر ویش پیکان ند یدست
به تیغم گر کشد با چشم مستش
که ام یاری کند چون ان ند یدست
الا اذر ند یدی حیرت از خلق
چه کس با ورکند چون جان ندیدست
یا حق ع اذری
گلی خو شبو که اش بستان ند یدست
حکا یت ها شنیدم از گل و مشک
گل و مشک این چنین ریحان ند یدست
سمن بو یی که بو ی عطر زلفش
کسی در طبله ی د کان ند یدست
صف مژ گان وی در جنگ عشاق
شگفتا کس به صد میدان ند ید ست
فرو غ چشم جا دو یش دل انگیز
به زیبا یی چنو انسان ند ید ست
ز ابر و ی کمانش گو چه گویم
خم ان ابر ویش پیکان ند یدست
به تیغم گر کشد با چشم مستش
که ام یاری کند چون ان ند یدست
الا اذر ند یدی حیرت از خلق
چه کس با ورکند چون جان ندیدست
یا حق ع اذری
نظرات (۱)