زین تعلل که به کار دل دیوانه کنی
بیم انست که هرمیکده ویرانه کنی
چون نظر غیرمن خسته بهر کس فکنی
دشمن دوست حریف می میخانه کنی
ببری اب رخ سنبل و ریحان به دمی
چونکه زلف سیهت را بسر شانه کنی
چه شود گر نفسی بر رخ افسرده ما
به تفرج ز لبان خنده ی مستانه کنی
راه غم را بزنی و ببری سینه ی درد
مرهم درد دلم با دو سه پیمانه کنی
امشب ای ماه ترا با دل من سوداییست
جان ما را بپذ یری و چو بیعانه کنی
حیف با شدکه بجز این دل ویرانه دمی
به سر کوی دگر یا به دلی خانه کنی
ع اذری رمضان مبار ک باد
بیم انست که هرمیکده ویرانه کنی
چون نظر غیرمن خسته بهر کس فکنی
دشمن دوست حریف می میخانه کنی
ببری اب رخ سنبل و ریحان به دمی
چونکه زلف سیهت را بسر شانه کنی
چه شود گر نفسی بر رخ افسرده ما
به تفرج ز لبان خنده ی مستانه کنی
راه غم را بزنی و ببری سینه ی درد
مرهم درد دلم با دو سه پیمانه کنی
امشب ای ماه ترا با دل من سوداییست
جان ما را بپذ یری و چو بیعانه کنی
حیف با شدکه بجز این دل ویرانه دمی
به سر کوی دگر یا به دلی خانه کنی
ع اذری رمضان مبار ک باد
نظرات (۱)