صبح زیبا دیگر بار برای سعید و دوستانش آغوش گشود ، منظره ای سرسبز با صدای
امواج خروشان دریای شمال و چقدر با صفاست با صدای امواج دریا بلند شدن نوعی رهایی
در خود احساس می کنی و چشمانت را که می گشایی و امواج را نگاه می کنی ، احساس می
کنی بر امواج سواری و به دور دستها میروی ، آزاد و سبک بال با رقص امواج و شیرینی
یک پرواز که در مرغ های ماهیخوار می بینی و تلاش یک ماهیگیر که امروزش را امیدوار
به صید بیشتر ماهی ، با زمزمه ی دعایی ترانه وار میخواند ، سعید تمامی این تصاویر خوش
صدا را می دید و می شنید و آرام آرام صبحانه میخورد، تحت تاثیر حادثه ی شب قبل بود
تا حدودی از نشاط قبلیش خبری نبود در این هنگام ابو پش کمر سعید زد و گفت:
- ای بچه کجایی؟ چرا ذُل زدیه به دریا ؟! دنبال چی میگردی؟!بگو برام چت شده؟
سعید گیج و منگ بود و ابو با تعجب او را نگاه کرد و گفت:
- هی کجایی ؟ بچه دیشب تارازان بازی خاش بید؟
- ابو هیچ حوصله ندارم خستمه ، دیشب درست نخوابیدم
- میشه برام بگی چی شده؟
- ها به تو میگم ، تو رفیقمی و میدونی مو چی میگم ، بریم بیرون تا براتوبگم
بعد کل ماجرای دیشب را برای ابو تعریف کرد
- پسر عجب جایی رفتی ، ولی شانس آوردی که نمردی اگه روحت از او آسمون می گذشت
دیگه بر نمی گشت
- تو از کجا می فهمی؟!
- حالا ،
- نه برام بگو ، بگو دیگه
- سعید خیلی مواظب باش ، خیلی چیزا هست که باید برات بگم ، ای جن کم بود ، حالا ای حالتم
داری
- مگه تو ای حالته میشناسی؟ یا میفهمی؟! تو هم انجام دادی؟
- صبر بده عاموا یکی یکی ، چقد سئوال میکنی ، صبور باش تا هر چه میدونم برات بگم ، ولی
نه حالا
- پس کی؟
- مثل ایکه نمیدونی سربازی ، قربونت برم خونه خاله که نیست باید برای کلاس آموزش آماده
بشیم ، ها ببین صاحبش اومد ، اینم مربی داره میره سرکلاس بدو تا عقب نیافتادیم.
و هر دو به سوی کلاسهای دویدند.
کلاس شامل درسهای تخصصی آرایش های جنگی بود و مربیتوضیح میداد و بچه ها با دقت
گوش میدادند بعد از اتمام کلاس تئوریو نیم ساعت استراحت سعید و دوستانش با مربی
بدنسازی به سمت دریا رفتند ، سعید گفت:
- ووو بچه ها دریا ، شنا
و مربی گفت:
- ساکت ، حالا وقت بدن سازیه
و همه را که شامل بیست نفر بودند به دو دسته ی ده تایی تقسیم کرد و از هر دسته سه چهار نفر روی
زمین دراز کشیدند و شش نفر هر دسته پشت سر هم قرار گرفتند و مربی گفت باید از روی اینها بپرید
در این هنگام یکی از بچه های بلوچ گفت:
- آقا می ترسیم زخمی بشن
- نه زخمی نمیش چون همه باید پوتین ها تونو دربیارید
سعید زودتر از همه پوتینش را در آورد و با ذوقی کودکانه گفت:
- قربون مربی برم ، دمت گرم مثل زمان بچگی ها که از نهر آب می پریدیم ، میخوای چه مدلی
باشه عادی یاقورباغه ای
- تو همون عادیشو بپر قورباغه ای پیش کش
- ها که می پرم، آقا چهارتا کم نیست
- بس کن وگرنه نفر پنجم خودت را میذارم
- باش ، مو دیگه چیزی نمیگم ، خلاص
سعید عقب رقت و با سرعت از روی چهار نفر پرید، در هنگام پریدنیاد کودکیش
افتاد که همیشه با بچه های محله مسابقه میگذاشتند که از نهرهای بزرگ که در میان نخلستانها
بود بپرند و سعید بیشتر مواقع می پرید و گاهی هم نهر بزرگتر بود و او داخل آب نهر می افتاد
بلندترین پرشی که او یاد دارد زمانی بود که سگی دنبالش کرده بود و او از ترس آن سگ نهر
بزرگی را که نمی توانست در حالت عادی بپرد از آن پرید و سگ هم نیز پرید اما توی آب
افتاد و سعیید با سنگ او را زد و سگ برگشت و از نهر خارج شد و آن طرف نهر هی پارس
می کرددر این هنگام مربی به سعید گفت:
- آهای پسر مگه خوابت برده برو کنا تا بقیه هم بپرند
- باش اومد
سعید کنار ایستاد بعضی می پریدند و بعضی هم روی نفر سوم یا چهارم که قوی هیکل تر
بودند می افتادند ، بعد تمرینات دیگر ورزشی انجام دادند و در نهایت دریا بود و تن خسته ی
سعید و بقیه که خیلی به آنها خوش گذشت و سعید یاد آبادان و کودکیش افتاد که در کارون
و اروند شنا می کرد یکباره فضولیش گل کرد و زیر آب رفت و دستش را که انگشتانس بسته
شده بود تا مچ بالا آورد و به طرف کسی که از شنا می ترسید و در قسمت کم عمق بود
دورش تاب میخورد و می گفت:
- مو کوسه ام اومد تو رو بخورم ،و مدام با دستش به پای آن شخص میزد ، آن پسر گفت:
- برو کنار ، میترسم اگه غرق شدم خونم می افته توی گردنتا
- خون مو کوسه ام از خون خوشم میاد ، و به طرف پای او رفت و دو پایش را گرفت و آن
پسر جیغ میزد مربی سوت زد و تذکر داد، خلاصه خیلی خوش گذشت.
ادامه ی داستان بعد از ماه مبارک رمضان گذاشته می شود بعلت حضور کمترم و نوشتن ادامه ی داستان با تشکر از دوستانی که تا کنون همراهی کردند .
نظرات (۲)