از دور به من نگاه کن
خورشید چشمانت آتش میزند مرا
نزدیکتر به من دوری است
و فاصله ها تولد خاطره هاست
احساس تو نزدیک در دورترین بودنت
از دور به من نگاه کن
اشکم غریبانه در روی زمین افتاده
اشکی که هنگام بوسیدنت
از شوق با گونه ات
هم آغوش می شد
و اکنون تبخیر می شود در خاطره ها
و دوریت را سخت تر می کند
در انتظاری که سالهاست
خانه ی صبر من است
از دور به من نگاه کن
تا فریب چشمانت مرا زخم نزند بار دیگر
شمع های عشق یکی یکی خاموش می شوند
ومن در شبی که ستاره ها
در عزای دوری ماه
هم آغوش تنهایی می شوند
به تو می گویم :
" از دور به من نگاه کن...
سعید مطوری / مهرگان
نظرات (۵)