نگاهم به افق درجستجوي ريشه ام
كويردر نگينش كرد نشانم
يزد با شكوهش را
من نیزکویرم بدون ریا
و شوري اشکمم در يك نگاه
برده است مرا
كه در عشق معنا كنم مردمانش را
يزد ريشه ام را نشان خاطره هاست
و با دانه ها يي از شن در احساسم جاريست
كويرش تشنگي من
وقطره ي آبش زندگی من
کامم شیرین با قطاب يزد
لبم بوسه برفرهنگش زد
وتصويرم در آیینه ی قديمي اش
لبخندي زيبا شد
يزد پخته مرا در آتشكده اش
و ترمه اش به اندامم نقش میزند
من در باغ دولت آبادم
با شوق برج وباروي يزد را نگاه كردم
تا رسیدم به بازار خان
وبوسیدم مردمش را از دل وجان
سعيد مطوري/مهرگان
وبوسیدم مردمش را از دل وجان
سعيد مطوري/مهرگان
از دفتر دوستانه
نظرات (۲)