فردا صبح که زیبایی آنرا شهر شیراز چند برابر کرده بودآغاز شد،
سعید با تاکسی به طرف باغ ارم که نزدیک پارک شهر بود رفت ، پارک شهر پیاده شد و از آنجا پیاده
از خیابان ارم تا پارک ارم قدم زنان رفت خیابان ارم زیبا و سرشار از درختانی بلند که پیاده رو را از
سایه ای خنک پرکرده بود، در این خیابان پیاده روی لذت بخش است و رسیدن به باغ ارم که بهشتی
زیباست، یک عرق شاطره نوش جان کردن و در باغ میان انواع گلهای زیبا ،درختان میوه و آن بنای
با شکوهقدم زدن و کنار حوض نشستن و عکس گرفتنخلاصه صفایی دارد سعید بعد از کلی صفا
کردندر باغ ارم به طرف فلکه ی ستاد پیاده روی کردو بعد به طرف پارامونت، ظهر شده بوداو گرسنه
داخل ساندویچ فروشی همشهری خودشان شد و گفت :
- چاکر آقا نبی خودمون
- به به سعید خودمون ، کجایی پسر ؟ ها از سرو وضعت نشون میده رفتی سربازی بفرما بشین
چی میخوری برات بپیچم
- نگا نبی مو یه ساندویچ سیرم نمی کنه، از پارک ارم تا اینجا کلی پیاده اومدم اول یه نوشابه
سون آپ بده خنکم بشه بعد برام خوراک سوسیس بندری با چندتا نون ساندویچی تازه بده
- به روی چشم ،هی غولو بپر یه نوشابه بده سعید ، تا بخوری خوراک سوسیس بندری هم آماده میشه
- قربون دستت
سعید نوشابه وخوراک سوسیس بندری که خیلی تند و خوشمزه شده بودرا خورد ، سعید خدا
حافظی کرد تابستان بود و ماه مرداد بدنش گرم شده بود و رفت سینما سعدی و بلیط گرفت و
داخل سینما شد یک پسر پانزده ساله نیز کنارش نشسته بود و یک آقا و خانم جوان طرف
دیگرش خلاصه فیلم هامون شروع شد و سعید با لذت نگاه می کرد و آن صحنه ی خواب
هامون و دیدن مردی که زنش را داشت از او جدا می کرد با تعریف های بی معنی از
تابلوهای نقاشی او ، آن مرد بصورت جنی در خواب هامون آمد و کوتوله هایی دست زن
هامون را که لباس عروس پوشیده بود گرفته بودند و به سمت آن جن می بردند و هامون با
فریاد معترض بود، واقعا بیتا فرحی( زن هامون )و خسرو شکیبایی (هامون) در این فیلم
غوغا کردند که هنوزم هم شیرینی آن فیلم در کام سعید باقی مانده است، فیلم تمام شد و پسر
پانزده ساله رو به سعید کرد و گفت:
- کاکو والو چه فیلم بی خودی بود مگه نه؟
- فیلم بی خودی بود؟! سی کن تو بهتره هفت سال دیگه بیای ای فیلمو ببینی بهتر میفهمی
آخه هنوز بزرگتر نشدی، پولت رو میدای سینما بهمن فیلم کارتونی زد ه اونو میرفتی
- ها اُو راست میگی کاکو کاش زودتر میگفتی با هم میرفتیم
- حالا هم اگه پولش رو تو حساب کنی مومیام
پسر اخمی کرد و رفت و سعید نیز بعد از گشت زدن در پاساژ ابوذر یکباره صدایی آشنا به
گوشش خورد " خاک آبودان ، خاک آبودان تو رو خدا بیشتر از یکی نمیشه "
سعید به طرف صدا رفت و او را شناخت ، سعید گفت:
- نس ناس اسی تونی، ای چه بساطیه راه انداختی
- وووو سرباز وظیفه سعید برای سلامتی رزمندگان اسلام صلوات
و همه صلوات فرستادند و یکی مدام التماس می کرد " اسی جون ننه ت یکی اضافه تر بده
برا زیدم(دوست دخترم) میخوام" و اسی جواب داد:
- نگا یکی بیشتر نمیدم ها اینم آخریش برا سعید عزیزم
همه رفتند و سعید به اسی گفت :
- پسر ای چه حقیه ای خاک رو از باغچه خونه تون برداشتی میدی به ای بدبختایی که از
آبودان فقط اسمشو یادشونه خیلی بچه بودن که جنگ شروع شد ، آخه میخوام ببینم
آبودان بهار نارنجش کجا بود!
- قربونت برم کا یه وقت آبرومو نریزی خو پول احتیاج داشتم ای فکر اومد سراغم بهتر از
دزدی نیست؟ مگه بنیاد جنگ زده ها چقد به ما میده
- خواینم یه دزدیه فرق نمیکنه تو مردم فریب دادی ، بعدش میخواستی بنیاد به اندازه ی حقوق
مهندس به خونوادت بده
- بابا ولم کن تو وضعت خوبه ای چیزا نمی فهمی ولی جون سعید کلی کاسب شدم تا چند ماه
خرج کنم هنوز پول دارم
سعید خاک رو به طرف اسی پرت کرد و رفت.
همینطور که داشت می رفت نزدیک پارامونت یک تابلو دید که روی آن نوشته شده بود "
آموزش زبان اصلی آبودان" سعید با تعجب با خودش گفت" عجب کلاسی برم ببینم چطوریه
و ای چه حقه ای دیگه" سعید وارد شد یک نفر که موهاشو بطور عجیبی اصلاح کرده به او
با صدایی که از ته گلویش بصورت بم می آمد گفت:
- سیلام کا دیمت گرم چند جیسله بینویسم
- میگم ای زبونه آبودانی کی اختراع شد؟
- خیلی ویقته
- میگم تو چند سال داری؟
- ببینم قیا فت آشنایه کدوم پاتوق بودی؟
- پاتوق آبودان
- پاتوق آبودان ؟! تو کدوم پاتوق بودی
- وولا پاتوق زیاد بودمه ، پاتوق عباس یخی ، مصطفی ریش، شهاب ایران دوست
- میگم تو چند سالته؟
- کا چیکار به سینم داری؟
- نه جونه مو بگو
- خو مو شونزده سال
- خو حالا سال شصت و هفت ِ خو ، پنجاه و هفت انقلاب شد ای ده سال خو، تو پنجاه ویک
به دنیا اومدی ، ای پاتوقا مال قبل از انقلاب بود ، حالا بذار ببینم تونه شش ساله چطور
با گردن کلفت های او موقع بودی ؟! تو او موقع نمی تونستی اونجا گلوله بازی بکنی
- قربونت کا دیمت گرم ضایمون نیکن ، ای کلاسا به دردت نیمیخوره خودیت اوستادی
بیا کیلاس تخصصی ، زبون چپکی یادت میدیم
- چپکی چطورشه
- یه چشمه برم
- ها
- زبنیم لابا
- یعنی چی
- یعنی بزنیم بالا
- سته ، سینته
- یعنی چی؟
- هست ، نیست
- برو دلت خوشه شما هم با ای پول در آوردنتون
- کا غلامتیم برگرد ، همشهری
سعید بیرون آمد و با خود گفت؟ " فرهنگ آبودان را روزی حسرتش را میخوردن ،حالا
ببین دست ، کیا اوفتاده"
سعید نزدیک اذان مغرب به خانه رسید به مادر و علی سلامی کرد و دست و صورتش را
شست و در حیاط مادر فرشی پهن کرده بود بوی گل محبوبه شب در فضا پیچیده بود ، مادر
سفره ی شام را انداختو اُملت خوشمزه مخصوص خود را با سبزی ریحون و نعناع با دوغ
روی سفره ی شام گذاشت و هر سه با هم خوردند وکلی حرف زدند از شیراز و
همسایه ها و خصوصا از پدر و شهرشان آبادان و در این هنگام اشک در چشمان هر سه نقش
بست ، سعید چند روزی ماند و به خانه ی اقوامشو دوستانش سر زد و بعد خود را به پادگان
صاحب الزمان نزدیک فلکه خاتون شیراز معرفی کرددوستانش نیز آنجا بودند آنها به خط
شدند وفرمانده برای آنها سخنرانی کرد که شما به تهران اعزام می شوید، شما نیروهایی
انتخاب شده هستید که برای یک دوره ی مربیگری اعزام می شوید ، سعید و بقیه با تعجب و
نگرانی و غرور به هم نگاه می کردند ، اتوبوس ها آماده برای سوار شدن نیروها بودند و سعید و
بقیه سوارشدند ، سعید در راه فکرش مشغول بود و با خود می گفت" لعنت به این شانس تازه
از آموزشی راحت شده بودیم حالا بیا و درستش کن حتما ای آموزشی پوستمونو می کنن"
در همین خیال بود که خوابش برد در خواب دید جن او را تهدید میکند و به سعید می گفت او
را با روشی که یاد گرفته ، احظار نکند و گرنه برایش گران تمام می شود و اوخانواده ی
سعید را اذیت خواهد کردو سعید جواب داد:
- برو گمشو مو طرفتم اونا رو چکار داری ، بخدای احد واحد اگه کاری به اونا داشته باشی
روزگارتو سیاه میکنم فکر می کنی ، اونقد احظارت میکنم تا که غلامم بشی ، الکی هم زور
نزن تو هیچی نیستی ، مو دیگه به ای قیافت عادت
کردم و از اون نمی ترسم ، ها نمی ترسم چرا فرار
میکنی ترسو ، تو که عمری مونه ترسوندی حالا خودت از
مو می ترسی ، توآبروی هر چه جنه بردی.
نظرات (۴)