شب قفس ها رو به یادم میاره
خونه ای بی پنجره رو به رومه
هی نفس هامو، قفس ها میبُره
ناله ای بی حنجره تو گلومه
تب همش با من به خونه میشینه
آتشی، تا ته قلبم ، میزنه
همنشینی چه بده با اون شبم
تا سحر جون می کنم توی تبم
غربتی ،توی ، شبای زندونه
تا نبینی نمیدونی کدومه
خنجری تا دسته میره تو دلم
مثل غم ها تا همیشه میمونه
با غمت شکست همه آرزو هام
پر کشید و رفت همه دلخوشیام
تا ابد تا بی نهایت می شینم
گرد غم رو از رو گلها می چینم
سعید مطوری / مهرگان
از دفتر ترانه
خونه ای بی پنجره رو به رومه
هی نفس هامو، قفس ها میبُره
ناله ای بی حنجره تو گلومه
تب همش با من به خونه میشینه
آتشی، تا ته قلبم ، میزنه
همنشینی چه بده با اون شبم
تا سحر جون می کنم توی تبم
غربتی ،توی ، شبای زندونه
تا نبینی نمیدونی کدومه
خنجری تا دسته میره تو دلم
مثل غم ها تا همیشه میمونه
با غمت شکست همه آرزو هام
پر کشید و رفت همه دلخوشیام
تا ابد تا بی نهایت می شینم
گرد غم رو از رو گلها می چینم
سعید مطوری / مهرگان
از دفتر ترانه
نظرات (۲)