نگاه کودکیم...

۱ دقیقه
۲۸۰
شعر
 نمازم
 
 نه سجاده دارد
 
 نه مُهر
 
نه وقتی معلوم
 
خدایم نوری
 
 که زندگی را
 
در رنگهای بال پروانه ها می ریزد
 
 دعایم
 
 زمزمه ی رودی
 
در نگاهی  روشن است
 
 با تصویری که در آب مرا
 
 نقشی در آسمان میزند
 
 و نگاه کودکی ام
 
 که پاکی نگاهش را
 
 فراتر از
 
 یک خواهش
 
یک نیاز
 
یک راز
 
به در گاهش می برد
 
آمین سلام آخر من است...
 
 
سعید مطوری/ مهرگان

از دفتر شعر سپید
                            
۰

نظرات (۸)

Ctrl+Enter برای ارسال سریع ۰ / ۲۰٬۰۰۰
4 + 9 = ?

نظر شما پس از تایید نمایش داده می‌شود