پشت بکارت یک شعر مانده ام
که هنوز ناتمام مرا
به برزخ نبودنت
به قصه ی رفتنت
ذره ذره می برد...
چقدر سرزمین مهاجران
زود سرد می شود
وطن در سرمای نبودنت
سرشار از بوی تن توست...
صدایی در گوشم می پیچد
صدایی شبیه دوستت دارم
با پرستوها برگرد
تا با گرمای خودمان لانه ای بسازیم
سعید مطوری/ مهرگان
از دفتر شعر سپید
نظرات (۰)