(3)
مادر، سعید را بلند کرد وگفت:
- پسر لنگ ظهره پاشو ببینم مگه دیشب نخوابیدی؟!!!
- ننه فقط یکم دیگه
- پاشو ببینم چه لوسه
سعید بلند شد و چشمانش را مالید و دستی روی موهایش کشید وبه طرف رو
شویی رفت وکمی میلنگید.
- مادرگفت:
- سعید چرا میلنگی
- هیچی ننه فکر کنم پام هنوز بیدار نشده حالا آب میریزم روش بیدارش میکنم تو غصه نخور.
سعید تصمیم گرفت ماجرای آن شب را برای هیچ کس تعریف نکند چون اگر میگفت کسی باور
نمی کرد، ونمی خواست مورد تمسخر دیگران قرار بگیرد.
چند شبی گذشت وسعید راحت خوابید،اما در یک شب بین خواب وبیداری بود،احساس کرد یک
نفراز کنار اوفرار کرد راستش ترسیده بود ولی با خودش گفت "توهمه"چشمانش را بست وبه خواب
شیرین فرو رفت درباغی مشغول گشت وگذار بود
دوباره تنش لرزید ومثل چوب خشک شد با چشمانی باز که در آن پر از التماس بود به بردارش علی
خیره شد ،نه زبانش کار میکرد ونه دستها و پاها، کل بدن خشک شده بود،حالا چیزی روی بدنش حس
میکرد ومثل این بود که قلبش دارد توسط موجودی خورده میشود ،این درد تمامی وجودش را گرفت
وقطرات اشک از چشمانی خیره به علی جاری شد ،خیلی برایش سخت بود چون حتی نمیتوانست
نام خدا راببرد ،چون شنیده بود اگر نام خدا را ببری جن فرار میکند ولی تسلیم نشد وبا تمام وجود
قدرتش را در جنجره وزبانش جمع کرد ونام خدا را میخواست ببرد اول ته حنجره قفل شده بود و
صدای خفیفی به گوش رسید به یکباره قفل حنجره باز شد وبا تمام وجود گفت:"خدایا" علی سراسیمه
از خواب بیدار شد وگفت:" چیزی شده کوکام" وبلند شد ویک لیوان آب برای سعید آورد و سعید نفس
زنان آنرا تا ته نوشید.علی به او نگاه کرد وگفت :
- سعید چته ؟!!!
- داشتم میمرد کوکا
- چه خبرته !!1چیزی نیست به خیر گذشت فکر کنم بختک بود میگن روی سینه آدما که روی
کمر میخوابند میاد وجلوی تنفس شونو میگیره
- چی میگی تو، موکه روی پهلو خوابیده بودم ،ولش کن، خلاص
هر دو خوابیدن وصبحی دیگر که خورشید در آمده بود با صدای مادر بلند شدند.
سعید با حسرت به بچه های درحال مدرسه رفتن،نگاه میکرد ودلش برای مدرسه
اش در آبادان تنگ شده بودو با بغضی در گلو گفت: "کاش زودتر جنگ تموم بشه تا مو
برگردم آبودان" و با پشت دست خود اشکش را پاک کرد.
یکی از بچه های آن دهکده به سعید با زبان محلی گفت:"ایگم(میگم )کُر(پسر)
نیری(نمیروی) مدرسه؟!!!
سعید با لبخند گفت:
- برید ببینم مو مدرسه ای که مستراحش(توالت) در نداره نمیرم
- کُر تو چکار به خلاء(توالت) داری!!!از درس عقب ای یوفتی(می افتی)
ودرحال دست تکان دادن به علامت خداحافظی، به سرعت دور شدند وسعید
آنها را نگاه میکرد وغصه میخورد.
سعید به طرف باغ های اطرافش با بردارش علی و پسر عموهایش منصور ومحمود،رفتند،درختان
پرتغال و نارنگی ولیمو ترش به آنها لبخند میزدند و آنها با هم گفتند"حمله" وبه سمت باغ میوه یورش
بردند وچقدر لذت بخش است از درخت میوه چیدن وزیرش خوردن وسعید وبقیه با صاحب باغ دوست
بودند،ولی خوب در دیزی باز بود وحیای گربه فراموش ومثل قوم مغول به درختان حمله کردند
ومیوهایش را چیدند وخوردند ،پیرمردباغبان به نام نمکی در حال تماشای آنها با خود زمزمه
میکرد"سی ای کرهای آبدانی می ایکه تو عمرشون درخت میوه نیدن"وسعید با لبخندی گفت :
-ها عمو ما تو عمرمون فقط درخت نخل دیدیم وکُنار ،بیا آبودان برات خرما ومیوه ی کُنار میذاروم.
- هه هه ایسو (حالا ) خوتونو(خودتان را) راه بدن بعد ایمو (مرا)
بوریت(ببرید).
نزدیک غروب بود وصدای جیرجیرکها بلند شده بود وچند قورباغه مرتب صدا
میکردند درکنار مردابی که سعید ودوستانش نشسته بودند وبحث داغی شروع
شده بود ،یکی از پسرها آن ده به نام جانعلی که به اوجانو می گفتند، رو به سعید
کرد وگفت:
- ایگُم (میگم) ابدانتون (آبادان شما) جن داره؟
- اول تو بگو ببینم ده شما چی، جن داره؟
- جن...تا دلت بخواد ،همی مرداب یکی توشه خوم(خودم)دیمش(دیدمش)
کُر نمیدونی ،قدش به اندازی خوم کمی کوتاه تر ،ودر حالی که به یکی دیگر
از بچه های روستا نگاه میکرد گفت :"جعفر بیا تیم(پیشم) سی (نگاه) کن اندازه
همی جعفر خومونه(خودمانه) ولی رنگش سه(سیاه)می،جومه ی خومِ (مثل
پیراهن خودم است) ،ای بینی چه سه، همی یونه (می بینی چه سیاه مانند مثل همین)،نومش کر زنگولوهسی(اسمش پسر سیاه هست)
سعید در حالی که میخندید ودستش را به طرف بالا می برد ،گفت:
- برو بابا اینم شد ،جن ما در آبودان یه جن داریم بهش میگیم عبد المای(غلام آب) ای کر زنگولو تون به اندازه ی یک انگشتش نمیشه ،زکی جن اینارو هه هه
- کر راس ایگی(پسر راست میگی)
- آره دروغم چیه او توی رودخانه هست ومیاد بیرون وهرکی بگیره میبره زیر آب خفه اش میکنه
- خو کر زنگولو ما هم ای بر مِنِ مرداب خفه ای کنه
نظرات (۲)