(1)
نگاهش را دزدیدم
به گل شقایق خندیدم
حواسم به آسمان نبود
که خورشید سایه ام را
آرام کشته بود...
(2)
در دستان زندانبان
ران مرغ گزیده ای
با چاشنی فحش های رکیک
و نگاه گرسنه ی زندانیانی که
اندیشه های خود را لیس میزنند
(3)
باید گذشت ازجاده تنهایی
جاده اتوبان است
سرعت ببخشید
برای سبقت گرفتن
فشار پدال گاز کافی است
نترس اینجا کسی شاخ به شاخ نمی شود
سعید مطوری /مهرگان
از دفتر شعر کوتاه
نظرات (۲)