سلام دوستان خوبم.
این ترانه توسط یکی از دوستان عزیزم ادیت شده که همین جا ازش تشکر می کنم و چون می دونم راضی نیست اسمی ازش نمی برم.فقط بی نهایت از لطفی که بهم داره سپاس گذاری میکنم.
واز تمامی دوستانی که تا به اینجا روی کارهام با حوصله نقد گذاشتن .ممنونم.دوستی باشما روزهای زیبای زندگی من بود.این آخرین کار ارسالی من به انجمن خواهد بود.و باید برم اگر خدابخواد به کارهای نیمه تمامم برسم.کمی به ادبیات بیشتر بپردازم و انشالله اگر روزی برگشتم با دست پر بیام.
به انجمن سر می زنم اما فقط برای خوندن دوستان خوبم .
واسه همتون آرزوی سلامتی دارم.خداحافظ😇
یه خیابون پر دیونه شدم
پر ازدحام واژه های کور
مث ترسِ بچه هایِ مدرسه
دوست دارم فرار کنم یه جای دور
یه زن خسته میون غصه ها
می شه در گیر سکوتِ لعنتی
اینقد از روزای تو دلش پره
که میره از شبِ تو به راحتی
هر کجا پشت همین نزدیکیا
پشت هر پنجره ای دربدرم
وقتشه دست شبو بگیرم و
عاقبت از دل این کوچه برم
می رم ازخاطره هایِ تلخِ تو
ریگ تو کفش شبو در میارم
این ترانه انعکاس خودمه
یه قرارِ تازه با جاده دارم
(و ترانه ی من قبل از ادیت )
یه خیابون پر دیونه شدم
پرازدحام واژه های کور
یهو دیدم یه دفعه زد به سرم
از خودم فرار کنم یه جای دور
دستمو تو دست شب گذاشتم و
با یه کاغذ و قلم گفتم برم
هرکجاغیر همین جا که باشم
مطمئن بودم که خیلی بهترم
با تموم غصه هام یه زن هنوز
شده درگیر سکوت لعنتی
اینقد از روزای تو دلش پره
که می ره از شب تو به راحتی
می ره از خاطره های تلخ تو
یه قرار تازه با جاده داره
این ترانه انعکاس خودمه
ریگ تو کفش شبو در میاره
یه خیابون پر دیونه شدم
پرترس بچه های مدرسه
از معلم عبوس عینکی
که به عقده های کورش می رسه
این ترانه توسط یکی از دوستان عزیزم ادیت شده که همین جا ازش تشکر می کنم و چون می دونم راضی نیست اسمی ازش نمی برم.فقط بی نهایت از لطفی که بهم داره سپاس گذاری میکنم.
واز تمامی دوستانی که تا به اینجا روی کارهام با حوصله نقد گذاشتن .ممنونم.دوستی باشما روزهای زیبای زندگی من بود.این آخرین کار ارسالی من به انجمن خواهد بود.و باید برم اگر خدابخواد به کارهای نیمه تمامم برسم.کمی به ادبیات بیشتر بپردازم و انشالله اگر روزی برگشتم با دست پر بیام.
به انجمن سر می زنم اما فقط برای خوندن دوستان خوبم .
واسه همتون آرزوی سلامتی دارم.خداحافظ😇
یه خیابون پر دیونه شدم
پر ازدحام واژه های کور
مث ترسِ بچه هایِ مدرسه
دوست دارم فرار کنم یه جای دور
یه زن خسته میون غصه ها
می شه در گیر سکوتِ لعنتی
اینقد از روزای تو دلش پره
که میره از شبِ تو به راحتی
هر کجا پشت همین نزدیکیا
پشت هر پنجره ای دربدرم
وقتشه دست شبو بگیرم و
عاقبت از دل این کوچه برم
می رم ازخاطره هایِ تلخِ تو
ریگ تو کفش شبو در میارم
این ترانه انعکاس خودمه
یه قرارِ تازه با جاده دارم
(و ترانه ی من قبل از ادیت )
یه خیابون پر دیونه شدم
پرازدحام واژه های کور
یهو دیدم یه دفعه زد به سرم
از خودم فرار کنم یه جای دور
دستمو تو دست شب گذاشتم و
با یه کاغذ و قلم گفتم برم
هرکجاغیر همین جا که باشم
مطمئن بودم که خیلی بهترم
با تموم غصه هام یه زن هنوز
شده درگیر سکوت لعنتی
اینقد از روزای تو دلش پره
که می ره از شب تو به راحتی
می ره از خاطره های تلخ تو
یه قرار تازه با جاده داره
این ترانه انعکاس خودمه
ریگ تو کفش شبو در میاره
یه خیابون پر دیونه شدم
پرترس بچه های مدرسه
از معلم عبوس عینکی
که به عقده های کورش می رسه
نظرات (۱۷)