من پره یه سایه ی لعنتیم
که تموم طول شب بیداره
پرم از وسوسه ی باغ لبت
که پره طعم گس سیگاره
خالیم از بی کتابی و سفر
منگم از رقص درخت توی باغ
طرح یه بطری خالی که مدام
پر سایه می شه رو ماسه ی داغ
خالیم از حس بندرای دور
چش به برگشتن کشتی دوختن
پرم از یأس یه دختر نجیب
رو به فانوس یه دریا سوختن
پرم از خالی ردپای شهر
تو تموم خاطرات زندگی
پرم از گرمی دستای تنور
عطر نون و کوچه های تازگی
قصه های کهنه ی مادربزرگ
دود قلیون شکسته ی یه مرد
توی بیداری مطلق چشمام
یه نفر خوابه تو مستطیل سرد
حس پیچیدن ترد یه گیاه
رو تن کبود واژه هام نشست
وزن این ترانه های خط خطی
زیر شلاق نبودنت شکست
نظرات (۱۹)