من که چارمین برگ بودم از
التهاب سقوط چشمانش
دستهایش پراز تلافی ومن
سرنهادم به روی دامانش
او پراز خاطرات درد آور
ما چقدر دیر فهمیدیم
مادرم سرد شد، ما- در
این زمستان چقدر ترسیدیم
سرفه هایش همیشه خون آلود
دستهایش چقدر دلسوزند
واژهایم به مهربانی او
تا ابد چشم می دوزند
ما چقدر دیر فهمیدیم
که چه دردی نگاه او دارد
چشمهای صبور بیمارش
درسکوتی غریب میبارد
دکترش گفت: در سینه
درد مادر که رو به طغیان است
شیشه ی قلب او شکسته کسی
که شکستن برایش آسان است
دکترش گفت : باور کن
من نگفتم که او....زبانم لال
آسمان هم دلش گرفته و من
مینویسم که نحس بود امسال
التهاب سقوط چشمانش
دستهایش پراز تلافی ومن
سرنهادم به روی دامانش
او پراز خاطرات درد آور
ما چقدر دیر فهمیدیم
مادرم سرد شد، ما- در
این زمستان چقدر ترسیدیم
سرفه هایش همیشه خون آلود
دستهایش چقدر دلسوزند
واژهایم به مهربانی او
تا ابد چشم می دوزند
ما چقدر دیر فهمیدیم
که چه دردی نگاه او دارد
چشمهای صبور بیمارش
درسکوتی غریب میبارد
دکترش گفت: در سینه
درد مادر که رو به طغیان است
شیشه ی قلب او شکسته کسی
که شکستن برایش آسان است
دکترش گفت : باور کن
من نگفتم که او....زبانم لال
آسمان هم دلش گرفته و من
مینویسم که نحس بود امسال
نظرات (۸)