شاعری سیب سرخ میدزدد!

۱ دقیقه
۱۶۲۰
آزاد
شاعری سیب سرخ میدزدد!

انعقاد دوباره ی تقدیر
روی پلک ستاره میلغزد
سانسور لحظه وسوسه،باز
شاعری سیب سرخ میدزدد

انعکاس درون یک شاعر
نارس بی بلوغ یک فریاد
خفه از انقباض ماهیچه
در گلو بغض میشود آزاد

پنجره ها سکوت کردندو
شیشه ها در غبار ماسیدند
دختران کوچه عکس تو را
در سکوتی زلال بوسیدند

کوچه تب کرده بود وهزیان بود
پرده هم پشت باد میرقصید
یک نفر سرنوشت تلخ تورا
ته فنجان فال شب میدید

حکم آزادی صدایم باز
توی دستان مرگ جان داده
این جذامی که کاغذم را خورد
روی تصویر ماه افتاده

آذر90



لطفا قبل از ارسال به بخش مربوطه دقت کنید.
منتقل شد به کارگاه نقد شعر
میـــلاد دارابیــــــ...
۰

نظرات (۹)

Ctrl+Enter برای ارسال سریع ۰ / ۲۰٬۰۰۰
9 + 5 = ?

نظر شما پس از تایید نمایش داده می‌شود