برگ خشکیده
یه برگ زرد و خشکیده...می رقصه تا بیاد پایین
تا له شه زیر پاهای...آدمهای یخ و غمگین
یکی پا میذاره آروم...روی پشت خم یک برگ
خمیده تر میشه انگار...میره تا انتهای مرگ
یه عابر داره این اطراف...نشاطش رو نشون میده
واسه همین زیر پاهاش...یه برگ خشک جون میده
همین یک برگ پژمرده...شده اسباب خوشحالی
درست اون موقع که هیچکس...نمی گیره ازش حالی
میشونه خش خش هر برگ...یه لبخند روی لبهامون
ولی هر بار همین آوا...میشه دردی رو قلب اون
کسی اینجا حواسش نیست...یه روزی سبز بود این برگ
یه جوری پا میذارن که...بره تا انتهای مرگ
یه برگ زرد و خشکیده...می رقصه تا بیاد پایین
تا له شه زیر پاهای...آدمهای یخ و غمگین
یکی پا میذاره آروم...روی پشت خم یک برگ
خمیده تر میشه انگار...میره تا انتهای مرگ
یه عابر داره این اطراف...نشاطش رو نشون میده
واسه همین زیر پاهاش...یه برگ خشک جون میده
همین یک برگ پژمرده...شده اسباب خوشحالی
درست اون موقع که هیچکس...نمی گیره ازش حالی
میشونه خش خش هر برگ...یه لبخند روی لبهامون
ولی هر بار همین آوا...میشه دردی رو قلب اون
کسی اینجا حواسش نیست...یه روزی سبز بود این برگ
یه جوری پا میذارن که...بره تا انتهای مرگ
نظرات (۱۶)