سلام به همه.
اول توضیح بدم که این همه مدتی که نبودم، حسابی درگیر مقوله ای بودم که هر انسانی رو دست کم یه سال سر کار میذاره و اون هم چیزی نبود جز: کنکور! 😊
و البته خوشبختانه بعد از 4ماه و نیم که مغزم قفل کرده بود و نمی تونستم هیچ گونه ترانه ای رو روی کاغذ بیارم، امروز ترانۀ جدیدم رو سرودم که فکر می کنم با آثار قبلیم متفاوته:
خونۀ باستانی
عروسکای در به در...مترسک بدون سر
ساعت بی عقربه رو...بذار همین کنار در
به عکس کهنه دست نزن...فنجون چای ُ بر ندار
بیا از این خونه بریم...پات ُ رو پله ها نذار
سقف داره چکه می کنه...دیوارا می لرزه مدام
چه خونۀ پیری شده...یه قصر محکم تر می خوام
داره می ریزه این خونه...منتظر تلنگره
ماشین تو حیاطشم...به درد اوراق می خوره
این خونه و وسایلش...یه خرده باستانی شدن
ما هم داریم میشیم مثه...مردم باستان کهن
بیا از این خونه بریم...پات ُ رو پله ها نذار
وقتی میریم، چیزی از این...خونۀ کهنه بر ندار
1 مرداد 91
نظرات (۳)