ما دو تا

۱ دقیقه
۸۳۲
آزاد
ما دو تا


ما دو تا درخت خشکیده کنار جوی آب
هر دومون تشنه ولی چشمه ی ما رفته به خواب
عمریه به پای هم نشستیم و پیر شدیم
هر دومون تموم زندگی زمینگیر شدیم
تو طلسم شوم شب افتادیم و در نمیایم
از پس چند تا قدم فاصله مون بر نمیایم
یادمه که اون روزا اون روز و روزگار قدیم
زیر خاک ریشه مون و به پای هم گره زدیم
رو تن خسته ما زخم هزار جوونه بود
خط یادگاری و شعرای عاشقونه بود
حالا حتی نمیاد فصل خزون سراغمون
بسکی بارون نزده عین کویر باغمون
سایه هامون دیگه دستشون به هم نمی رسه
شاخه هامون و شکستن بچه های مدرسه
ما دو تا درخت خشکیده دو دلداده ی پاک
پشتمون خمیده بر بستر تفتیده ی خاک
کی شه جوی تشنه مون دوباره پر آب بشه
شب پر از زمزمه روشن مهتاب بشه
کی شه باز پرنده ها رو دوشمون لونه کنن
بخونن ترانه و باز ما رو دیوونه کنن
ما دو تا درخت خشکیده بر و همیشه یار
شوق این هم نفسی دلامون و کرده بهار
GetBC(15);
۰

نظرات (۵)

Ctrl+Enter برای ارسال سریع ۰ / ۲۰٬۰۰۰
5 + 1 = ?

نظر شما پس از تایید نمایش داده می‌شود