من و فاطی (۲)

♥صحنه ی اوّل:

فاطیِّ من میاد، دلتنگشم زیــــــاد
جشنِ دلِ منــه آزاد و شادِ شــــاد

هول و هراسیه ، احساسِ خاصیـــه
پن سـال ندیدمش ، روزِ خلاصــــیه

چن شاخه صورتی ارکیده می خـرم
هم عشقِ اوّلـــــه ، هم عشقِ آخرم

آبی تنم کـــــنم یا روشنِ سفــــید
یا پیرهنی رو که فاطی برام خریـــد

اول ببوسمش..اونو بغـــل کــــنم
بغضِ تمومِ این..سالا رو حل کـــنم
یا نه!..بگم سلام، بعد چن قدم بیـام
یه سّیر نگاش کنــم عادّی بشه برام

♥صحنه ی دوم:

دل توو دلم که نیست..نبضـــــم ۲۲۰
الان کسی مثِ من رو زمـین که نیست

با شوق و استرس، ساعت یه ربع به ۳
دلواپســــم،چــرا؟!زودتر نمی رسـه!

♥صحنه ی سوّم:

باور نمــــی کنم،این غیرِ ممـــــکنه
این کارو با دلم هرگـــــــز نمی کنه

عینِ یه آبِ ســرد، چرتم رو پاره کـرد
کاش بر نگشته بود نامردِ هرزه گــرد

اون دمدمی مزاج، من عاشق و حسود
شونه به شونه ی مردی غریبه بـــود