تو میرسی به من

جای زخم لحظه های انتظار
داره خوب میشه تو میرسی به من
چقد این ثانیه ها سنگینه
منم و ساعت و جنگ تن به تن



انتظار برای من عادت نیس
سخته انتظار واسم راحت نیس
دلم از نبودنت میگیره
من و آه و گریه و گونه ی خیس



وقتی میرفتی تحمل کردم
غنچه دادم تو خودم گل کردم
با خودم گفتم که بر میگردی
تو نیای من به تو بر میگردم



وقت رفتنت صدای پا نبود
تو ازم پر زدی و دور شدی
اسم این حادثه پرواز نبود
تو با این حادثه محشور شدی




حالا بر میگردی از یه خاطره
تو میخوای دنیامو زیر و رو کنی
فصل احساس من از خزون گذشت
تو میخوای دست بهار رو کنی


ترانه سرا: سبحان مرادی


پ ن . اون شبی که این ترانه تو ذهنم نقش بست دقیق یادم نیست، تنها چیزی که یادمه اینه که قرار بود شهید بیارن. تو ذهنم این موضوع نقش بست که  یه زن باردار که مرد شو واسه رفتن به جبهه همراهی کرده بود ، حالا بعد سالها منتظر ...

دوست نداشتم چیزی که تو ذهنمه رو بگم ، ولی  حس کردم نتوستم منظورم درست برسونم.