پنجمین مصاحبه ی وبلاگ با خانم "مریم علوی میلانی" میباشد.این گپ و گفت را می خوانید.
خانم علوی متولد چه سالی و کدوم شهر هستین؟
متولد پنجم دی ماه 1365...تبریز.
تو خانواده ی شما کسانی بودن که گرایش به موسیقی و کلا هنر داشته باشن؟
بله پدربزرگ من شعر می گفت.پدر و عموم داستان می نوشتن.همینطور پدرم خوشنویسی می کردن.کلا از بچگی با کتاب و ادبیات آشنا بودم و خودم هم از دوران ابتدایی داستان می نوشتم.
بسیار عالی.از چه زمانی شروع به نوشتن ترانه کردین؟
ترانه های من می شه گفت از دوران راهنمایی شروع شد که به طنز چند تا از ترانه های معروف رو عوض کردم و تو مراسم مدرسه اجرا کردم ولی جدی شعر نمی نوشتم و بیشتر داستان می نوشتم.از سال 80 که با چندتا از خواننده های داخلی آشنا شدم و کارهاشون رو شنیدم شروع به نوشتن متن های موزون کردم که کم کم با یاد گرفتن اصول شعری تبدیل به ترانه شدن.
به نظر شما یه ترانه ی خوب چه ترانه ایه؟
ترانه یعنی تبدیل حرف های مردمی به یک متن ادبی که دوباره شنیدن و خوندنشون توسط خود مردم باعث لذت و یادآوری دردها و احساسات مشترک بشه.ترانه ای می تونه خوب باشه که هم این اعتراض ها و احساسات رو درونش داشته باشه و هم اصول ادبی رو رعایت کنه و به فاخرترین شکل ممکن اونا در عین ساده بودن کلام ارائه بده.
شما با داستان نویسی شروع کردین و در حرفاتون می شه فهمید که به نوعی به این رشته عشق می ورزین.آیا در ترانه هم همین حس وجود داره؟
صد در صد.من سپید هم می نویسم ولی علاقم به ترانه باعث شده که کمتر به داستان و سپید بپردازم و با ترانه راحت تر می تونم حرفامو به بقیه انتقال بدم و علاقم بهش بیشتره.
قطعا تو این راه الگوهایی هم داشتین.می تونم بپرسم این الگوها چه کسانی بودن؟
اون زمان که که شروع به نوشتن کردم،آلبوم هایی که گوش می دادم بیشتر کارهای استاد بهمنی،یغما گلرویی،فریبا وکیلی،نیلوفر لاری پور و...بودند که تاثیر زیادی تو کلماتم داشتند.بعدها که جدی تر مطالعه کردم و کارهای بیشتری گوش دادم زبان نوشته هایم هم عوض شد ولی سعی کردم زبان کسی روی کارهام تاثیر نذاره و فقط برای بهترشدنشون از اساتید بزرگوار یاد بگیرم.خوشبختانه تا الان موردی نبوده که بگن ترانه ت شبیه زبان کسی هست.
می شه در مورد این تاثیرپذیری بیشتر توضیح بدین؟ یعنی فقط از اشعارشون تجربه کسب می کردین و بعد با توجه به اصولی که اونها برای شما و در ذهنتون تعریف کرده بودن به شما کمک می کردن تا با دیدگاه خودتون بنویسین؟
مثلا اوایل واژه هایی استفاده می کردم که اون دوران بیشتر استفاده می شدن.من ترانه رو خودم و قدم به قدم یاد گرفتم که تو خود ترانه هامم کاملا مشخص هست این مسیری که گذروندم.بعدها یاد گرفتم که با اصول ترانه افکار خودم و زندگی خودم رو بنویسم و کارها و زبانم مخصوص خودم باشند.
یه مقدار در مورد وضعیت ترانه در شهر تبریز توضیح می دین؟ آیا حمایت کننده ای از ترانه سرایان جوان و مستعد این شهر وجود داره؟
متاسفانه انجمن های ادبی تبریز هیچ حمایتی از ترانه نمی کنند که این باعث شد من چندین سال هیچ جلسه ی شعرخوانی رو نرم.حتی چند سال پیش به همراه چند نفر از دوستان،کانون ترانه ی تبریز رو راه اندازی کردیم که اول راه با مخالفت مسئولین مواجه و ناامید شدیم.اما کم کم دیدم ترانه داره تبدیل یه یکی از دغدغه های مهم اهالی شعر می شه.تا چند ماه پیش که انجمن ترانه ی تبریز راه اندازی شد که قدم خوب و امیدوارکننده ایه که امیدوارم توسط خود ما جدی گرفته بشه و ادامه داشته باشه.اگه کمی از خود بزرگ بینی و غرورهای کاذبمون کم کنیم با کمک هم می تونیم ترانه ی تبریز رو در کشور مطرح تر کنیم.
یه مقدار از سابقه ی ترانه سرایی خودتون بگین.چه همکاری هایی به ثمر نشسته و در آینده چه اتفاق های خوبی قراره بیفته؟
در رابطه با همکاری با دوستان موزیسین باید بگم که تا سه سال پیش چند قطعه از ترانه هام رو به دوستانی واگذار کردم که بعضی شون هنوز به ثمر ننشسته و بعضی هم متاسفانه بسیار ضعیف و خلاف اونچه که انتظار داشتم اجرا و پخش شدن که باعث شد همکاریمونو متوقف کنم.منتظر چاپ کتابم باشم تا با حوصله و دقت بیشتر کارهای جدیدم رو در اختیار هنرمندان قرار بدم.که همین اتفاق هم میفته و صحبت هایی هم شده که به زودی همکاریمو با دوستان دیگر شروع می کنم که بعد از جدی تر شدن کار معرفیشون می کنم.
از شما دو کتاب شعر و ترانه تاکنون منتشر شده.در مورد این کتب توضیح می دین؟
کتاب اولم با اسم "دلم از خودم گرفته" سال 84 چاپ شد که شامل 41 ترانه و 17 شعر سپید و کوتاه بود.کتاب دومم به نام "مرگم را شایعه کن" تابستان امسال یعنی سال 92 چاپ شد که 31 قطعه از ترانه های چند سال اخیرم بود و 60 شعر سپید و کوتاه هم در این کتاب هست.کتاب دومم راضی کننده تر از کتاب اولم برای خودم و دوستان منتقد و ترانه سریان دیگر بود.چون با دقت بیشتری جمع آوری شد و از لحاظ محتوا و طراحی جلد و صفحه آرایی نسبت به کار قبلیم بهتر بود.
اگه اشتباه نکنم طراحی جلد این کتاب ها هم بر عهده ی خودتون بود؟
کتاب اولم نه.متاسفانه اون زمان خودم گرافیک نمی خوندم و آشنایی زیادی با طراحی نداشتم که این کار رو به عهده ی کسی گذاشتم و خیلی سرسری ازش عبور کردم.اما جلد کتاب دومم اثر چندین ماه فکر و مشورت با اساتید گرافیکم هست که خوشبختانه هم چیزی شد که هم خودم دوس داشتم و هم اساتید و دوستان راضی بودن.
می شه یه مقدار هم از سختی های اخذ مجوز برامون بگین؟
خوشبختانه کتاب های من برای گرفتن مجوز به مشکلی برنخوردن.در مورد کتاب دومم یک سری تذکرات بهم دادن اون هم نه به لحاظ محتواش،بهم داده شد که باعث شد چند قطعه رو حذف و قطعات دیگه ای رو جایگزینشون کنم و دوباره مجوز بگیرم.اما مشکل جدی نداشتم چون از کارهایی که می دونستم مشکلی نخواهند داشت استفاده کردم.
برای آینده هم برنامه ای برای چاپ کتاب دارین؟
چاپ ترانه هام به صورت کتاب یک نوع اطمینان خاطر برای جلوگیری از سوءاستفاده از کارهام می شه.در آینده هم اگه بدونم کارهام قابلیت چاپ شدن رو دارن حتما این کار رو خواهم کرد ولی فعلا و به این زودی ها قصدش رو ندارم.
من چند کلمه ی کوتاه می گم شما حستون رو در موردشون بیان کنین.
بله.
دی ماه؟
تولد.
مرگم را شایعه کن؟
خودم.
نیلوفر لاری پور؟
عاشقانه ی ماندگار.
وبلاگ "بهترین ها"؟
ثبت یک روز خوب.
سعید شهروز؟
بغض!
یغما گلرویی؟
جدید و جاوید.
روزبه بمانی؟
تولد دوباره ی ترانه.
آینده؟
تدبیر و امید.
موزیسین مورد علاقه؟
تو ایران بهروز صفاریان،علیرضا افکاری،امید تاجیک.
دهه ی شصت؟
سیاه سفید.
حرف آخر؟
تشکر بی نهایت از شما.
منبع : www.ali-sokoot.mihanblog.com
خانم علوی متولد چه سالی و کدوم شهر هستین؟
متولد پنجم دی ماه 1365...تبریز.
تو خانواده ی شما کسانی بودن که گرایش به موسیقی و کلا هنر داشته باشن؟
بله پدربزرگ من شعر می گفت.پدر و عموم داستان می نوشتن.همینطور پدرم خوشنویسی می کردن.کلا از بچگی با کتاب و ادبیات آشنا بودم و خودم هم از دوران ابتدایی داستان می نوشتم.
بسیار عالی.از چه زمانی شروع به نوشتن ترانه کردین؟
ترانه های من می شه گفت از دوران راهنمایی شروع شد که به طنز چند تا از ترانه های معروف رو عوض کردم و تو مراسم مدرسه اجرا کردم ولی جدی شعر نمی نوشتم و بیشتر داستان می نوشتم.از سال 80 که با چندتا از خواننده های داخلی آشنا شدم و کارهاشون رو شنیدم شروع به نوشتن متن های موزون کردم که کم کم با یاد گرفتن اصول شعری تبدیل به ترانه شدن.
به نظر شما یه ترانه ی خوب چه ترانه ایه؟
ترانه یعنی تبدیل حرف های مردمی به یک متن ادبی که دوباره شنیدن و خوندنشون توسط خود مردم باعث لذت و یادآوری دردها و احساسات مشترک بشه.ترانه ای می تونه خوب باشه که هم این اعتراض ها و احساسات رو درونش داشته باشه و هم اصول ادبی رو رعایت کنه و به فاخرترین شکل ممکن اونا در عین ساده بودن کلام ارائه بده.
شما با داستان نویسی شروع کردین و در حرفاتون می شه فهمید که به نوعی به این رشته عشق می ورزین.آیا در ترانه هم همین حس وجود داره؟
صد در صد.من سپید هم می نویسم ولی علاقم به ترانه باعث شده که کمتر به داستان و سپید بپردازم و با ترانه راحت تر می تونم حرفامو به بقیه انتقال بدم و علاقم بهش بیشتره.
قطعا تو این راه الگوهایی هم داشتین.می تونم بپرسم این الگوها چه کسانی بودن؟
اون زمان که که شروع به نوشتن کردم،آلبوم هایی که گوش می دادم بیشتر کارهای استاد بهمنی،یغما گلرویی،فریبا وکیلی،نیلوفر لاری پور و...بودند که تاثیر زیادی تو کلماتم داشتند.بعدها که جدی تر مطالعه کردم و کارهای بیشتری گوش دادم زبان نوشته هایم هم عوض شد ولی سعی کردم زبان کسی روی کارهام تاثیر نذاره و فقط برای بهترشدنشون از اساتید بزرگوار یاد بگیرم.خوشبختانه تا الان موردی نبوده که بگن ترانه ت شبیه زبان کسی هست.
می شه در مورد این تاثیرپذیری بیشتر توضیح بدین؟ یعنی فقط از اشعارشون تجربه کسب می کردین و بعد با توجه به اصولی که اونها برای شما و در ذهنتون تعریف کرده بودن به شما کمک می کردن تا با دیدگاه خودتون بنویسین؟
مثلا اوایل واژه هایی استفاده می کردم که اون دوران بیشتر استفاده می شدن.من ترانه رو خودم و قدم به قدم یاد گرفتم که تو خود ترانه هامم کاملا مشخص هست این مسیری که گذروندم.بعدها یاد گرفتم که با اصول ترانه افکار خودم و زندگی خودم رو بنویسم و کارها و زبانم مخصوص خودم باشند.
یه مقدار در مورد وضعیت ترانه در شهر تبریز توضیح می دین؟ آیا حمایت کننده ای از ترانه سرایان جوان و مستعد این شهر وجود داره؟
متاسفانه انجمن های ادبی تبریز هیچ حمایتی از ترانه نمی کنند که این باعث شد من چندین سال هیچ جلسه ی شعرخوانی رو نرم.حتی چند سال پیش به همراه چند نفر از دوستان،کانون ترانه ی تبریز رو راه اندازی کردیم که اول راه با مخالفت مسئولین مواجه و ناامید شدیم.اما کم کم دیدم ترانه داره تبدیل یه یکی از دغدغه های مهم اهالی شعر می شه.تا چند ماه پیش که انجمن ترانه ی تبریز راه اندازی شد که قدم خوب و امیدوارکننده ایه که امیدوارم توسط خود ما جدی گرفته بشه و ادامه داشته باشه.اگه کمی از خود بزرگ بینی و غرورهای کاذبمون کم کنیم با کمک هم می تونیم ترانه ی تبریز رو در کشور مطرح تر کنیم.
یه مقدار از سابقه ی ترانه سرایی خودتون بگین.چه همکاری هایی به ثمر نشسته و در آینده چه اتفاق های خوبی قراره بیفته؟
در رابطه با همکاری با دوستان موزیسین باید بگم که تا سه سال پیش چند قطعه از ترانه هام رو به دوستانی واگذار کردم که بعضی شون هنوز به ثمر ننشسته و بعضی هم متاسفانه بسیار ضعیف و خلاف اونچه که انتظار داشتم اجرا و پخش شدن که باعث شد همکاریمونو متوقف کنم.منتظر چاپ کتابم باشم تا با حوصله و دقت بیشتر کارهای جدیدم رو در اختیار هنرمندان قرار بدم.که همین اتفاق هم میفته و صحبت هایی هم شده که به زودی همکاریمو با دوستان دیگر شروع می کنم که بعد از جدی تر شدن کار معرفیشون می کنم.
از شما دو کتاب شعر و ترانه تاکنون منتشر شده.در مورد این کتب توضیح می دین؟
کتاب اولم با اسم "دلم از خودم گرفته" سال 84 چاپ شد که شامل 41 ترانه و 17 شعر سپید و کوتاه بود.کتاب دومم به نام "مرگم را شایعه کن" تابستان امسال یعنی سال 92 چاپ شد که 31 قطعه از ترانه های چند سال اخیرم بود و 60 شعر سپید و کوتاه هم در این کتاب هست.کتاب دومم راضی کننده تر از کتاب اولم برای خودم و دوستان منتقد و ترانه سریان دیگر بود.چون با دقت بیشتری جمع آوری شد و از لحاظ محتوا و طراحی جلد و صفحه آرایی نسبت به کار قبلیم بهتر بود.
اگه اشتباه نکنم طراحی جلد این کتاب ها هم بر عهده ی خودتون بود؟
کتاب اولم نه.متاسفانه اون زمان خودم گرافیک نمی خوندم و آشنایی زیادی با طراحی نداشتم که این کار رو به عهده ی کسی گذاشتم و خیلی سرسری ازش عبور کردم.اما جلد کتاب دومم اثر چندین ماه فکر و مشورت با اساتید گرافیکم هست که خوشبختانه هم چیزی شد که هم خودم دوس داشتم و هم اساتید و دوستان راضی بودن.
می شه یه مقدار هم از سختی های اخذ مجوز برامون بگین؟
خوشبختانه کتاب های من برای گرفتن مجوز به مشکلی برنخوردن.در مورد کتاب دومم یک سری تذکرات بهم دادن اون هم نه به لحاظ محتواش،بهم داده شد که باعث شد چند قطعه رو حذف و قطعات دیگه ای رو جایگزینشون کنم و دوباره مجوز بگیرم.اما مشکل جدی نداشتم چون از کارهایی که می دونستم مشکلی نخواهند داشت استفاده کردم.
برای آینده هم برنامه ای برای چاپ کتاب دارین؟
چاپ ترانه هام به صورت کتاب یک نوع اطمینان خاطر برای جلوگیری از سوءاستفاده از کارهام می شه.در آینده هم اگه بدونم کارهام قابلیت چاپ شدن رو دارن حتما این کار رو خواهم کرد ولی فعلا و به این زودی ها قصدش رو ندارم.
من چند کلمه ی کوتاه می گم شما حستون رو در موردشون بیان کنین.
بله.
دی ماه؟
تولد.
مرگم را شایعه کن؟
خودم.
نیلوفر لاری پور؟
عاشقانه ی ماندگار.
وبلاگ "بهترین ها"؟
ثبت یک روز خوب.
سعید شهروز؟
بغض!
یغما گلرویی؟
جدید و جاوید.
روزبه بمانی؟
تولد دوباره ی ترانه.
آینده؟
تدبیر و امید.
موزیسین مورد علاقه؟
تو ایران بهروز صفاریان،علیرضا افکاری،امید تاجیک.
دهه ی شصت؟
سیاه سفید.
حرف آخر؟
تشکر بی نهایت از شما.
منبع : www.ali-sokoot.mihanblog.com
نظرات (۰)