برگ ریزان شده و
این افق لرزان است
دست ِ سرد ِ سایه ی یخ زده ام
در میان اشک های کوچه نالان شده است
ای دریغ
از دل دنیا که ندارد رحمی
وای از این ابر
که آبستن ِ این گریه شده
از کجا می شود آخر بگریزم
پای من بسته در این
حادثه ی تلخ خزان و
مانده در سایه ی ترسان ز ِ خیالی
که سرانگشت ِ خیالم زده بر صحنه ی رقصان به دل باد
وای از این وهم که دیگر
نفسی نیست
این افق لرزان است
دست ِ سرد ِ سایه ی یخ زده ام
در میان اشک های کوچه نالان شده است
ای دریغ
از دل دنیا که ندارد رحمی
وای از این ابر
که آبستن ِ این گریه شده
از کجا می شود آخر بگریزم
پای من بسته در این
حادثه ی تلخ خزان و
مانده در سایه ی ترسان ز ِ خیالی
که سرانگشت ِ خیالم زده بر صحنه ی رقصان به دل باد
وای از این وهم که دیگر
نفسی نیست
نظرات (۰)