پایان پریدن...

۱ دقیقه
۱۶۳
آزاد
سنجاق تب و سیگار
بر زخمِ شبی بیمار
هر لحظه تنی لرزان
در بستر استکبار
تکثیر صدای درد
در گوشِ شبی نمناک
امواج مخوف خون
یک عشق به روی خاک
هر گریه سقوط اشک
بر پیکر فردا بود
تعقیب بهاری سبز
در سایه ی سرما بود
هر کوچه شروع ترس
تکرار دویدن بود
تکرار سکوت محض
پایان پریدن بود...
۰

نظرات (۰)

Ctrl+Enter برای ارسال سریع ۰ / ۲۰٬۰۰۰
7 + 2 = ?

نظر شما پس از تایید نمایش داده می‌شود