یه بچه با ترازویی نشسته سر یه چار را
یه چیزی توو نگاش داره شبیه غم توو ابرا
توو فکر لقمه ای نونه از اون صب توو خیابونه
همیشه گشنه میخوابه همیشه گشنه میمونه
غمو درد توو سینه ش رو چرا هیچکی نمیدونه
یه بچه که هنوز بچه س ولیکن مرد میدونه
باید کلاس دوم بود ولی نون آور خونه س
باباش بیمارو معتاد ه باباش یه مرد دیوونه س
دلش میخواست رو یه نیمکت کنار بچه ها باشه
جای یه بغض وامونده تووی لحنش صدا باشه
تووی خواب شبا میبینه تموم آرزوهاشو
یه سفره که پر از نونه لباسای تمیز و نو
یه چیزی توو نگاش داره شبیه غم توو ابرا
توو فکر لقمه ای نونه از اون صب توو خیابونه
همیشه گشنه میخوابه همیشه گشنه میمونه
غمو درد توو سینه ش رو چرا هیچکی نمیدونه
یه بچه که هنوز بچه س ولیکن مرد میدونه
باید کلاس دوم بود ولی نون آور خونه س
باباش بیمارو معتاد ه باباش یه مرد دیوونه س
دلش میخواست رو یه نیمکت کنار بچه ها باشه
جای یه بغض وامونده تووی لحنش صدا باشه
تووی خواب شبا میبینه تموم آرزوهاشو
یه سفره که پر از نونه لباسای تمیز و نو
نظرات (۹)