فقط احساس کن رفتم چه حالی میشی دیوونه
غمه روزای تنهایی چرا یادت نمیمونه
تو که بی من نمیتونی رها کن این غرورت رو
تحمل کن منم باشم نثارم کن حضورت رو
تو بی من یعنی افسانه خودت گفتی که ممکن نیست
همه می رن تو این برزخ بجز من هیشکی ساکن نیست
نگو اصرار تو تلخه نگم میگی منو ول کرد
همین خودخواهی بی حد تو رو از آینه غافل کرد
اگه گفتم نگات سرده رفیقت بودم و دیدم
همه از دور تو میرن خداییش خیلی ترسیدم
اخه دوست دارم حتی منو دورم کن بد شی
چجوری میتونی از من از این تنهاترین رد شی
منتظر نقدهاتون هستم لطفا.
ahmad ansari
نظرات (۶)