من کیستم

من کیستم؟
جز نه آنکه در میان دو هجای هستی و نیستی نیستم

نه آنکه میروم بر روی چرخی چرخ وار؟
نه آنکه می دَوَم بر سرِ راهی گنگ؟ 
که خدایم در کجای این نزدیکی است

من همه فاصله هارا به تمنای دلم رد کردم
جفای زمین را به صفای خودش بخشیدم
وسیلاب را به طراوت باران

من کیستم؟
جز نادره بیهوشی در جمع هوشمندان
جز ذره ای از ذرات دو ذر گشته ی اسرار خدا
خلیفه خواندنم جایز نیست
خلق خواندنم،انسان خواندنم، این همه من، من نیستم
من خدایم
همان حلاج حق
همان سوخته سر سبز با زبانی سرخ
من خضرم
همان جاودانه ی جاوید جهان ناقص
همان باقی جهان باقی
روحم ،نه آنکه نفت باشم پست در زیر زمین
جسمم ، در حصار قفسی در میان باغم
روح من سرشار از باد صباس
روح من هم روح ارواح خداست
من همان آبم جاریم در هر کویر
خالیم از نفس هر حیوان و شیر
من همانم که خدا نامم نهاد
در بهشت سبز خویش جایم بداد

برگرفته شده از مجموعه ی (با خدا تا خدا)
نوشته شده توسط سینا اکبری افخمی