دامن کشیده رفتی اشک مرا ندیدی
سوز مرا بدیدی مهر وفا ندیدی
با دیگران نشستی خندان به هر سرایی
خواهش ز غیر دیدی از آشنا ندیدی
از دیدنت چه خنده چون گل به لب نشاندم
از رفتنت به جانم درد بلا ندیدی
یاران مرا ز عشقت هر دم حذر نمودند
من مانده در کمندت اما مرا ندیدی
عمرم به باد دادی در آرزوی وصلت
زلفت به صبحگاهان دست صبا ندیدی
سرهای عاشقانت افتاده در ره تو
ای نازنین حیا کن سر ها چرا ندیدی
دنباله جفا را با عاشقان رها کن
رحمی به جانشان کن گر خود جفا ندیدی
بازا و ای گل من مرهم بنه به قلبم
بنگر به زیر پایت خاری به پا ندیدی
ع ( آذری )
سوز مرا بدیدی مهر وفا ندیدی
با دیگران نشستی خندان به هر سرایی
خواهش ز غیر دیدی از آشنا ندیدی
از دیدنت چه خنده چون گل به لب نشاندم
از رفتنت به جانم درد بلا ندیدی
یاران مرا ز عشقت هر دم حذر نمودند
من مانده در کمندت اما مرا ندیدی
عمرم به باد دادی در آرزوی وصلت
زلفت به صبحگاهان دست صبا ندیدی
سرهای عاشقانت افتاده در ره تو
ای نازنین حیا کن سر ها چرا ندیدی
دنباله جفا را با عاشقان رها کن
رحمی به جانشان کن گر خود جفا ندیدی
بازا و ای گل من مرهم بنه به قلبم
بنگر به زیر پایت خاری به پا ندیدی
ع ( آذری )
نظرات (۰)