به آغوش باد بسپار موهايت را
در آمدن بسويم
نسيمي از عطر موهايت
لذت را مي برد تا بي نهايت
مرغ عشقم ميخواند در صفايت
ومن بودنت را
در بهترين لحظه ها
با اذان عشق
در نماز گلبرگها خواهم خواند
به آغوش باد بسپار موهايت را
در آمدن بسويم
امواج موهايت بر ساحل دلم
من بوسه ميزنم به امواج با ميلم
شاد مي شوم وسبز ،توي گلم
ومن با شوق ،عشقت را
خواهم خواست در نهايت وفا
در طراوت گلهاي به شبنم نشسته ام
به آغوش باد بسپار موهايت را
در آمدن بسويم
مرغ عشق احساسم در تارهاي موهايت
لانه ي عشق مي سازد با صفاي موهايت
دل ديگر بيمار نيست، با شفاي موهايت
من كبوتران سفيدت را
دانه هاي عشق مي دهم تا
به پرواز در آيند
در آسمان چشمانت
به آغوش باد بسپار موهايت را
در آمدن بسويم
در نور متولد مي شوم با نور چشمانت
دستانم با شوق مي گيرد ،بلوردستانت
نسيم بر پيشانيت كنار ميزند
حرير موهايت را
ومن صورت زيبايت را
در خورشيد احساسم
به تماشا مي نشينم
به آغوش باد بسپار موهايت را
در آمدن بسويم
.
.
.
سعيد مطوري/مهرگان
نظرات (۰)