دوستان عزیز، یک ترانه ی مناسبتی نوشتم که زیاد روش کار نکردم یک جورایی همین که ابیات و پشت سر هم به ذهنم اومد و رو کاغذ نوشتم ارسالش کردم توی کارگاه تا برای ویرایش بهتر توسط شما عزیزان نقد بشه
بزرگیِ تو اینکه تو دلت
یه دریایی از عشق می جوشه
تو با حادثه دست می دی رفیق
کسی که به تن، رخت عشق ،می پوشه
توبا عشق میری به سمت خطر
تو میری به جایی که ترس بوده
تو خم کردی شاخ ترسو رفیق
محبت کنارت هم درس بوده
رو دوشت نشون عشق داری
رو سینه یه اسم پاک داری
به آتیش نشون دادی سرخیتو
تو آتش نشان پاسداری
رفیقم اگه جنگ هشت ساله نیست
اگه سرخی خون و لاله نیست
اگه نیست صحنه ی میدون ومین
شهادت هست و آتسش ساده نیست
به زیر آوار سیل و حادثه
همه دست مبرن به سمت خدا
خدا می گیره دستای خسته رو
میزاره تو دستای گرم شما
بزرگیِ تو اینکه تو دلت
یه دریایی از عشق می جوشه
تو با حادثه دست می دی رفیق
کسی که به تن، رخت عشق ،می پوشه
توبا عشق میری به سمت خطر
تو میری به جایی که ترس بوده
تو خم کردی شاخ ترسو رفیق
محبت کنارت هم درس بوده
رو دوشت نشون عشق داری
رو سینه یه اسم پاک داری
به آتیش نشون دادی سرخیتو
تو آتش نشان پاسداری
رفیقم اگه جنگ هشت ساله نیست
اگه سرخی خون و لاله نیست
اگه نیست صحنه ی میدون ومین
شهادت هست و آتسش ساده نیست
به زیر آوار سیل و حادثه
همه دست مبرن به سمت خدا
خدا می گیره دستای خسته رو
میزاره تو دستای گرم شما
نظرات (۵)