قسمت یازدهم جن ها هم می ترسند

۳ دقیقه
۲۰۷
آزاد
 تصویر پست
 (11)

خدمت سربازی بهترین دورانی است که جوان استقلال وتلاش خوبی پیدا می کندو یاد می گیرد
 
چگونه دور از خانواده زندگی کند، کرمان شهری بود که سعیدآموزش خدمت خود را در آن گذراند
 
،روزهایش گرم و شبهایش خیلی سرد بود روزهای اول برای او خیلی سخت بود ولی کم کم عادت کرد
 
و دوستانی جدید پیدا کرد ،دوستانی که شبانه روز با آنها بود ،واقعا بهترین دوست در خدمت سربازی
 
است، چرا که همیشه با هم هستند  ولی غروب که می شد دلتنگی ها شروع می شد و هر کسی کاری
 
میکرد عده ای بیاد کسانی نامه می نوشتند وعده ای دیگر کارهای دیگر وگاهی شخصی را می دیدی
 
که دور از چشم دیگران  گریه می کرد وخلاصه دورانی است این خدمت سربازی حتی با سختی
 
هایش شیرین بود .
 
آفتاب گرمی بود و سعید وبقیه در حال آموزش، یک نفر افتاد وکف از دهانش بیرون زد ومرتب دست
 
وپا میزد،سیاهی چشمانش نبود وسفیدیش تنها مانده بود قیافه اش راترسناک کرده بود ،رفیق صمیمی او
 
با سر نیزه دورش را خط کشید ومرتب صلوات میفرستاد و می گفت: "نترسین حالش خوب میشه ،
 
بیچاره جن داره" صداهای عجیبی از دهانش بیرون می آمد وبچه ها ترسیده بودند و در این هنگام
 
مربی آموزش بچه ها را جمع کرد و گفت: جن کدومه زود ببرینش درمانگاه وچند نفر بلندش کردند
 
وهنوز راهی نرفته بودن که آن پسر به هوش آمد و بلند شد وگفت:" مو کجایم ،مونه کجا می برین ،ولم
 
کنید " وترس در صورتش نمایان بود ،بعد برگشت وگوشه ای نشست وبچه ها را تماشا میکرد سعید با
 
خودش گفت: "پسر عجب کسی رو پیدا کردم ،خودشه اون می تونه کمک خوبی باشه از تجربه اش
 
استفاده میکنم"هنگام استراحت سعید به طرف او رفت و گفت: بچه کجایی؟
 
پسر با حالتی بی میل گفت:
 
-        بچه ی بندر عباس
 
-        ای ول پس هر دوی ما بچه ی گرما هستیم
 
-        مگه تو اهل کجایی؟!
 
-        آبودان
 
-        ولی بندرعباس شرجیش بیشتره تا آبادان
 
-        خو دیگه برام کلاس نذار ،قبول ، ببینم میتونم با تو رفیق بشم
 
-        میتونی چون بچه های آبادان با مرام هستن
 
-        قربونت اختیار داری پس دست دوستی بدیم
 
-        اینم دست دوستی یا الله
 
-        خو اول بگوببینم چرا غذا نمیخوری مو دیدم تو همش نون و پنیر میخوری؟
 
راستی مو سعیدم تو هم که اسمت وحید درسته
 
- آره سعید مو غذا نمیخورم چون در یقلاوی(ظرف غذای انفرادی استیل مانند دارای سر  که روی
 
ظرف زیرش جفت می شود) یک نان کپک زده دیدم دیگه دلم نیومد توش غذا بخورم.
 
-        میگم تو بد دلی؟!
 
-        چکار کنم حالم بهم میخوره
 
-        ای کاری نداره تو به مو وتمیزی مو ایمان داری ؟
 
-        آره تو پسر تمیزی هستی
 
-        خو مو یه بشقاب دارم با یه قاشق به تو میدم ،خوبه
 
-        خوبه ممنونم
 
-        بیا بگیرش تمیز و شیک باور کن به زور از ننم گرفتمش چون قیمتی ولی فدای سرت فعلا
 
استفاده کن هر وقت رفتی مرخصی و ظرفی آوردی بهم بدش
 
-        بابا دمت گرم نجاتم دادی
 
-        قابل نداره
 
     دوستی سعید و وحید اینطوری شکل گرفت .
 
۰

نظرات (۲)

Ctrl+Enter برای ارسال سریع ۰ / ۲۰٬۰۰۰
5 + 1 = ?

نظر شما پس از تایید نمایش داده می‌شود