(10) سعید همچنان منتظر بود و تصمیم خود را گرفته ومیخواست هر طوری شده این جن را غلام
خودش بکند این وسوسه تصمیمی شد که سعید گرفته بود،با خود می گفت: " پسر چقدر خوب میشه اگر
اونو غلام خودم بکنم ،کلی حرف دارم باهاش ،اول از اون می پرسم :چرا منو اینقد عذاب میده
؟اون کیه واز کجا اومده؟ پدر ومادرش کیه؟ برادر ویا خواهر داره ؟ زن ویا بچه داره؟و...
او در این افکار روزها را میگذراند وبی تاب ومنتظر بود ولی این جن زرنگ تر از این حرفها بود
ومیدانست سعید نقشه برای او کشیده ،برای همین پیدایش نبود و سعید کاری جز انتظار نداشت وبا
عصبانیت میگفت: " ای جن ترسو ،تو که ای همه وقت با اون شکل بد قواره مونه ترسوندی حالا اگه
نمی ترسی بیا نه،تو فقط می تونی آدمهای ترسو رو بترسونی هیچ هنری نداری وچقد نادون بودم که از
تو می ترسیدم با اون قد کوتاه که مثل بادمجون دلمه ای ،اون سر بیضی زشت تو،اون دندونهای
بدقواره که انگار توی دهانت به زور جا داده شدن وزده بیرون ، و....
بعد فریاد زد : "ترسو بیا مو منتظرم".ولی جن نیامد.
سالها گذشت سعید بزرگتر شد و دیپلم خودش را گرفت و برای کنکور نیز امتحان داد ولی هدفش رفتن
به خدمت سربازی بود در این سن پسرها دوست دارند مستقل باشند و دستشان توی جیب خودشان
باشد، وخوب گاهی عاشق می شوندو دوست دارند زودتر این خدمت سربازی که سر راه آنها قرار
دارد را انجام بدهند برای همین سعید تصمیم گرفت به خدمت سربازی برود تاهرچه زودتر کاری پیدا
کند و مستقل باشد ،برای او سخت بود پدرش پول در جیبش قرار بدهد، او از بچگی این خصلت را
داشت وبا اینکه وضع خانواده خوب بودولی در تابستان دوست داشت کار بکند و پولی در بیاورد
وچقدر این پول برایش غرور آفرین بود او گاهی دور از چشم مادر کار میکرد ،یادش می آمد روزی
در سن نه سالگی یک توپ فوتبال داشت که تازه خریده بود واین توپ فوتبال را که خیلی قیمتی هم بود
و با پول تو جیبی خودش خریده بود باهاش درزمین خاکی بازی نمی کرد او تصمیمی گرفت ،سعید با
مقداری پول که داشت شیرینی وماشینهایی که در آن زمان ارزان بود و پلاستیکی وغیره در یک
کیسه پلاستیکی ریخت و در یک کیسه دیگر نام وسایل با کلی کاغذ دیگر که روی آن نوشته بود"
پوچ" ،او کار شانسی فروشی را انجام داد دور از چشمان مادر ودر محله ای دیگر،اوتوپ فوتبال را
بعنوان جایزه ویژه قرار داه بود در پلاستیکی دیگر و مرتب داد میزد: " شانسی ،شانس خودتونو
امتحان کنید"کلی بچه ها دورش کرده بودند ومرتب از او به عشق برنده شدن توپ فوتبال خرید
میکردند ولی توپ فوتبال را برنده نمی شدند و با حسرت می رفتند فقط یکی از آنها که پولش بیشتر
بود از رو نمی رفت و مدام برگه شانسی میخرید تا تمام شد وبا تعجب گفت:
- ای حقه باز تو توپ فوتبال رو توی شانسی قرارندادی !
- ها ندادم چون دوسش دارم
- اینطوریه پس ،بده ببینم توپ رو مال منه
- برو گمشو مال خودومه
دعوای سختی شروع شد وپسر که هشت سالش بود گریه کنان به طرف خانه رفت وسعید از دور دید
که با مادرش دارد می آید و فرار کرد و آنها به دنبالش ،سعید زود به خانه آمد و در حیاط را بست و آن
زن و پسرش مدام به در حیاط میزدند ومادر سعید در را باز کرد واز همه جا بی خبر گفت:
- ها چی شده مگه سر آوردین؟!
- خانم جلوی پسرت را بگیر هر چه پول بوده از پسر نادون موکشید به اسم شانسی وتوپ
فوتبال اون وقت مشتی آشغال و کاغذ پوچ تحویلش داده
در این زمان پشت گردن پسرش زد و گفت:
- ای بی عرضه روی بابات رفتی اون توی قمار خونه ها تو هم اینجاها
- خانم حرف دهنتو بفهم ،شانسی چیه، قمار خونه کدومه؟!
- اینو از اون پسر چشم سفیدت بپرس
- کی رو میگی؟!
- همون که پرید توی این خونه و درو بست
- سعید بیا اینجا
- آره خود چشم سفیدشه
- پسر من که احتیاجی نداره ماشالله پدرش در آمدش زیاده ،خانم این وصله ها به ما نمی چسبه
- زبون باز کن پسره پررو به مادرت بگو چطور ده تومان از پسرم کشیدی و مشتی آشغال و
کاغذ پوچ به او دادی( ده تومان سال1354 کلی پول بود)
- خو میخواست نخره مگه مو مجبورش کرده بودم
- سعید تو این کارو کردی ای خاک بر سر تو ومو
ومحکم بر سر سعید وخودش زد و ده تومان به مادر آن پسر داد و در را محکم بست و سعید هم کلی
کتک خورد.
این خاطر هنوز در ذهن سعید هست ،او با اینکه در دانشگاه دولتی رشته کاردانی تکنسین اطاق عمل
قبول شد ولی تصمیم گرفت به خدمت برود چون از طرفی دوست داشت زودتر سرکار برود و از
طرفی با این کار اطاق عمل و بیمارستان مشکل داشت وحالش از خون بهم میخورد.
نظرات (۳)