زنجیرها به صدا در می آیند...

۱ دقیقه
۱۵۹
شعر
در قصه ی شب
 
همه جا
 
تو را
 
کم می آورم
 
ودر سیاهی چشمانت
 
رازهایم
 
قصه های نگفته ام 
 
خودم
 
و دلم
 
 که در پنج زنجیر
 
پنج نگاه
 
پنج تصویر
 
رویای تو را
 
به لحظه هایم می آورند
 
زنجیرها به صدا در می آیند
 
همچون صدای زنگوله های گله ای
 
که به سوی آب می دوند
 
و انتظار تشنه ی من پیشاپیش
 
هوا عطری از بوی خاک
 
رطوبت آب
 
و تن توست
 
پنج زنجیر
 
و یکی شدن
 
برای هم آغوشی تو
 
رویای شیرین من
 
در لحظه های تنهایی است...
 
 سعید مطوری / مهرگان

از دفتر شعر سپید
۰

نظرات (۰)

Ctrl+Enter برای ارسال سریع ۰ / ۲۰٬۰۰۰
5 + 1 = ?

نظر شما پس از تایید نمایش داده می‌شود