(7)
سعید به خانه نزدیک شد ، مادرش با نگرانی فانوس به دست ایستاده بود،وقتی مادر سعید رادید با ناراحتی گفت:
- میگم پسر تو معلومه کجایی؟!!!علی فرستادم دنبالت بگرده ببینه کجایی!!!
- ننه چرا فرستادیش خو مو می اومدم
- ها خیلی زود اومدی ،بیا نزدیکتر ببینم وووو ببین چقد خاکی شدی، زمین خوردی ننه؟!
-ها زمین خوردم خاکی شدم ، شدم مثل کرم خاکی مگه نه ننه؟
- بذار ببینم میگم کسی از جلوهُلت داده با کمرت افتادی ؟! چرا اینقد پشت کمرت خاکیه؟! پسر به مو میگی چی شده یا نه؟ دارم جون به سر میشم از دست تو
- ننه قربونت برم ،خستمه به تو گفتم افتادم رو زمین ،خلاص،حالا از جلو یا پشت چه فرقی میکنه حالا میذاری برم تو خونه
- برو ،برات آب گرم میکنم ،حمام کن باش،شدی مثل کرم خاکی همونی که گفتی
- ها شدم کرم خاکی نزدیک بود به قلابم بزنه...
- کی به قلابت بزنه
- هیچی شوخی کردم
- برو بچه حمومتو بکن ،چه سر خوشه ای پسره
- حموم آب گرم میخواد هنوز آماده نیست
- تا یه چایی بخوری آب گرمه
مادر رفت ودیگ بزرگی آب کرد وزیرش چوب گذاشت و و کمی نفت روی چوبها ریخت و با کبریت
روشن ،چوبها آتش گرفتند ، بوی دود و آتش در هوای سرد ، خوردن چای را خیلی لذت بخش کرده
بود ،سعید چای را با لذت نوشید ودر این هنگام علی آمد وگفت:
- زکی ،سی کن ، مو دارم از سرما میلرزم دنبال ای میگردم اون وقت ای داره کنار آتیش چای میخوره
- کا شرمندتم بخُدا نمیخواستم اذیت بشی
- حالا که شدم،ولی نه مهمه ،کاکا به درد همین روزها میخور مگه نه؟
- قربون علیم برم ،کاکا که میگن یعنی خودت، کارت بیست ،دمت گرم فردا یادم
باشه یه سامبوسه خوشمزه و تند درست کنم بهت بدم ،تا بری به حال و هوای آبودان ،وهر دو خندیدند.
سعید بعد از حمام وخوردن شام که کته ماش بود با نارنج ودر زمستان خیلی می چسبید وسعید عاشقش
بود واین غذا با برنج محلی که عطرش آدم را مست می کرد ،خیلی خوشمزه بود وغذای محلی آنجا بود
ومادر سعید از اهالی آنجا یاد گرفته بود.سعید برای خواب آماده شدو علی نیز در کنارش بود وگفت:
- ها کا تو فکری! ،میگم وجدانن امشو کجا بودی! ،که ای همه لباست خاکی شده بود ؟
،صورتت به دعوا و هیکلت به زمین خوردن ،نمیخوره!،پس به مو بگو چی شده؟!!!
- میگم، عجب کته ماشی خوردیم خیلی خوشمزه بود نه؟
- سرکارم دیگه ، خلاص،از ای حرفها دیگه ،سی کن،مو دارم چی میگم ،تو چی میگی ،خودمونیم
استاد سرکار گذاشتنی ها ههههه
- میگم علی مو خوابم میاد پتو اول بندازیم وبعد جاجیم که گرم بشیم باش؟
اصلا چطوره اول برا گرم شدن موبخونم برات تو هم بندری برقص باش؟
ووو صبر کن اول مو بخونم بعد تو برقص ، ها یک دو سه "توی شرجی توی گرما/مو میروم
کنار دریا/ انتظار برات میشینم/میشماروم همه موجا/وووووووو بیا علی چه بندری میرقصه جون
خودم یه نی انبون زن داشتیم کارمون میگرفت
مو میخوندم تو بندری میرقصیدی ، راستی نی انبون زن کی باشه؟
- خو بذار ببینم سعید ،ها عبود سیاه خوبه ،نفس خوبی داره
- ها گل گفتی علی عبود سیاه خوبه
وهر دو با هم خندیدند وشب را با شادی در خوابی شیرین به صبح رساندند.
صبح با صدای خروسی شروع شد وصدای پرندگان ودیگر حیوانات،بهترین لحظه ها را رقم
میزد ،سعید امروز با دوستانش میخواستند بروند کوههای اطراف ،نان وپنیر وخرما در کیسه ای
پلاستیکی در دستان سعید بود،علی خسته بود ونیامد ،دم درب امامزاده قرار بچه ها بود وهمه
آنجا جمع شدند،وقتی سعید آمد بچه ها همه بودند ،یک گروه سه نفره با سعید ،صادق و یدالله دوستان
سعید بودند ،صادق گفت:
- ای گُم از رهی ایریم که برد وکلوخ نداشته بو(از راهی میرویم که سنگ وکلوخ نداشته باشد)
- ها باشه پس تو جلو برو مو و یدالله پشت سرت میایم
- کُر آبادانی هواسته جمع کن نه از ایما دور وابی(پسر آبادانی هواست را جمع کن نه از ما دور شوی)
- ووووووو برو جلو مو پشت سرت میام،راستی میگم شما چی برای خوردن دارید؟
- ایما گردو وکشمش ویک کیلو گوشت ،بزنیم به سیخ بالای کوه صفا ایده
- خوبه مونم نون پنیر وخرما آوردم ،خوبه
- خوبه ایگم ماهی صبور نیاوردی هههه
- ها نه شما هم خیلی صبور خورین
در این هنگام هر سه به پای کوه رسیدند وصادق نگاهی به بلندی کوه کرد و به بقیه گفت:
- سی کن او بال ای بینید وهمو طرف ایریم بالا(نگاه کنید اونطرف می بینید از همان طرف
میریم بالا) وهر سه شروع کردند بالا رفتن وهر جا خسته می شدند ،می نشستند یا زیر
درخت بلوط ویا زیر درخت بنه یا گلخنگ وازمیوه های آن جمع می کردند ودر کوله پشتی
خود میگذاشتند بعد از یک ساعت ونیم به بالای کوه رسیدند ،چقدر با صفاست از بالا به زیر
نگاه کردن ،خستگی رااز تن بیرون می آورد ،ولذت بخش است ، ساعت ده صبح بود و
آفتاب وگرمیش لذتبخش و پرندگان با صداهای مختلف ،لحظه ها را شیرین تر میکرد ، در این
هنگام صدای چند سگ از دور به گوش رسیدکه هر لحظه نزدیکتر می شدند ،سعید ترسیده
بود و صادق نیز ویدالله ،صادق چوبی برداشت ویدالله چند سنگ و سعید نمیدانست سنگ بردار
یا چوب ،با عجله چوبی برداشت وسنگی در دست گرفت ،در این هنگام صادق گفت:
- اینل سگ گرگن
سعید با ترس گفت:
- سگ گرگ چیه؟!!!
- سگ گرگ یعنی بوشون سگ ودی شون گرگن یا برعکس برا همی وحشین ولی
نه بترسی وگرنه ایمیری(سگ گرگ یعنی پدرشون سگ است ومادرشون گرگ و یا
برعکس برای همین وحشی هستند ولی نبایدبترسی وگرنه میمیری.)
در این هنگام چند سگ بزرگ که کمی شبیه گرگ نیز بودند آنها را دور گرفتند ،صادق
گفت:
- بچه یل نترسین،هر کدوم جلوتر اومد سردسته اوناست هرچه ایترید اونه بزنید بقیه
فرار ای کنن
در این هنگام یکی از سگها که بزرگتر بود با دهانی باز که کف کرده بود نزدیکتر آمد
ودندانهایش سفید بود وبرق میزد ،صادق گفت:
- حالا بزنید
وخودش با چوب و یدالله با سنگ و سعید با سنگ وچوب بر سر سر دسته ی سگها ریختند بقیه
سگها عقب نشستند و سردسته سگها با صدایی عوعو کنان فرار کرد وبقیه سگها در حالی که پارس
میکردند فرار کردند،لحظه های سختی بود وسعید گفت:
- آخیش راحت شدیم ،چقدر وحشتناک بود
صادق گفت:
- پیروز آبیدیم برا ایکه نترسیدیم وگرنه هر سه ما یه ایخوردن
سعید این جمله را در افکارش مرور کرد"پیروز آبیدیم برا ایکه نترسید یم"
پیروز شدیم برای اینکه نترسیدیم راهی بود که سعید بارها در برخورد با جن در مغز خود
مرور کرده بود وهر وقت ترسیده بود جن بر او غالب شده بود و سرزمین تنش را تسخیر
کرده بود، در این هنگام صادق گفت:
- هی کُر آبدانی کوچنی ؟(آهای پسر آبادانی کجایی) وشروع کرد خندیدن و هرسه خندیدند
و گوشت را کباب کردند و با خرما ونان وپنیر خوردند وچقدر لذت بخش بود ،تا عصر در
حال گشت وگذار در کوه بودند وبعد از کوه پایین آمدن ونزدیک غروب آفتاب بود وسرخی
غروب ،زیبایی خاصی داشت ،هر سه دوست از هم خداحافظی کردند وبه سمت خانه خود
رفتند ،سعید روز خوبی را پشت سر گذاشت چرا که تجربه ای خوب بدست آورد و آن این بود که نترسد تا پیروز شود .
نظرات (۲)