جن ها هم می ترسند( قسمت دوم)

(2)
يک ماه گذشت ،سعيد ونانو که هر روز بزرگتر مي شد با هم خيلي خوش بودن و از اتمام جنگ خبري

نبود ومادر نيز نگران پدر ،که در آبادان مانده بود ،مادر گفت: بچه ها بايد بريد مدرسه ثبت نام کنيد.

سعيد زود جواب داد"مو بروم اينجا مدرسه!!! نميروم اينجا مستراحش(توالت) در نداره"

- پسر اين چه حرفيه از درس عقب ميافتي

- ننه سي کن(نگاه کن) مو فقط آبودان ميروم مدرسه، خلاص

خلاصه در بحث سعيدموفق شد ومادر ،هنوز اميد داشت برگرده آبادان وبا

خودش ميگفت:"خدايا کي به آبودان بر ميگرديم"

يک روزمثل روزهاي روستا ،صداي حيوانات مثل گاو و خر و گوسفند وبز

وغيره بلند بود ،و صداي پرندگان نيز صفايي ديگر داشت ،سعيد بيرون مشغول

کشت وگزار بود ،در اين هنگام برادر سعيد آمد ونفس زنان گفت:"سعيد،سعيد

نانون رو گربه خورد،سعيد فريادي کشيد وبه طرف خانه اي رفت که در آن ساکن

شده بودند،سعيد با فرياد گفت:"ننه نانو کو؟!!!

مادر اشاره به زير درخت توت کرد وسعيد به طرف درخت رفت وبا پرهاي

جداشده ي نانو روبرو شد ازاندام نانو يک پایش فقط روي زمين بود و همه اش را

گربه ي بدجنس خورده بود ،سعيد اشک ريخت و گربه را مي شناخت، فکر انتقام

به سرش زد وبا چند تا سنگ منتظر بود که گربه بيايد وبراي اينکه زودتر بيايد تکه

اي گوشت زير درخت توت انداخته بود ،هوا داشت تاريک ميشد ومادر با ناراحتي

گفت"سعيد جونم فراموش کن، ولش کن، گربه ي نزن در شب ميگن خوب

نيست،بعضي ازاونا  جن هستند.

- مادر اينا چيه ميگي اگه فکر ميکني دست از سرش برميدارم نه برنميدارم ،ها

مو بايد انتقام نانو ازش بگيرم" وبا گريه گفت :دوروز بزرگش نکردم که يه لحظه

از دستش بدم"

- پسر انتقام چيه بيابريم تو هوا داره سرد ميشه وتاريک

در اين هنگام گربه پيدايش شد هموني که نانو را خورده بود،سعيد در حالي

که نيم خيز شده بود ومادرش مات ومبهوت به او نگاه ميکرد،سنگ را

باتمام قدرت به طرف گربه پرت کرد وسنگ به سر گربه خورد وشروع

کرد به فرياد زدن ودور خود چرخيدن ويکباره افتاد وتکانهاي کمتري خورد

مادرنيز آنطرف فرياد ميزد وميگفت:"بدبخت شديم"

بعد از چند دقيقه گربه تکان نخورد ومشخص بود مرده است وسعيد فاتحانه

دم گربه را گرفت وپرت کرد بيرون و گفت:"آخيش دلُم خنک شد تا اي نباشه

ديگه بلبل و پرنده بخوره"

شب ،هر لحظه پلک هاي سعيد را سنگين تر ميکرد،تا خوابش برد ودر خواب

همه اش صداي مادرش را مي شنيد.

" سعيد جونم فراموش کن ولش کن گربه ي نزن در شب ميگن خوب

نيست،بعضي از آنها جن هستند.

در اين هنگام در خواب کابوسي سراغ سعيد آمد و او ديد پيرزني زشت طرفش

مياد و او مدام فرار ميکند وميگوید"کمک" پيرزن توانست مچ پاي سعيد را

بگيرد واو سراسيمه بلند شد، جايي که پيرزن گرفته بود هنوز درد ميکرد،سعيد آبي

خورد وگفت"خدايا در پناه تو "

دوباره سعيد بخواب رفت و در خواب مثل برق گرفته ها شد،تمامي بدنش ميلرزيد

وخشک شده بود مثل چوب سعيد هرچه تقلا کرد برادرش را بيدار کند دستش نمي

رسيد وفريادش در انتهاي يک سکوت دفن مي شد ،او در مرز مردن رفت واحساس

کرد روح از بدنش خارج ميشود وبا چشماني باز به سقف نگاه کرد وروحش را ديد

نزديک سقف است و سعيد التماس کرد به او وگفت :"نرو منو تنها نگذار" لحظه ي

سختي بود هم جسم وهم روح با هم حرف ميزدند وروح گفت:"من تازه نجات يافتم

کجا بيام"در اين هنگام طنابهايي از نور روح را اسير کرد وبه طرف جسم کشاند و

سعيد بسرعت بيدار شد، نزديک صبح بود،سعيد مرتب با خودش ميگفت:"يعني اين

همه از زدن همون گربه است؟!!!"

صداي گربه در موقع سنگ خوردن به سرش در گوش سعيد بلند شدو ترسيده

بود او شب را خيلي دوست داشت ،حال از آن بيزار شده بود ودوست

داشت زودتر صبح شود .