سلام دوستان
داستان << دروغ>> نوشته ی ریموند کارور رو خوندم با ترجمه ی اسد الله امرایی
و اما شعر:
وقتی که خنده هایت شلاق خورده بودند
گلواژه های عشقت بر دار مرده بودند
وقتی که هر نگاهت با اشک آشنا بود
تو قاب گریه هایت تصویرِ ما دو تا بود
گفتی که آشنا شو با طعم تلخِ رفتن
با کوله بارِ عشقت،با بغضِ خسته ی من
با سینه ای که هر دم می سوزه از جدایی
با درد خاطراتش ،هر روزِ آشنایی
گفتی تو از جدایی...تا آخرَش شکستم
هر روز کنج بغضی...در ماتمت نشستم
داستان << دروغ>> نوشته ی ریموند کارور رو خوندم با ترجمه ی اسد الله امرایی
و اما شعر:
وقتی که خنده هایت شلاق خورده بودند
گلواژه های عشقت بر دار مرده بودند
وقتی که هر نگاهت با اشک آشنا بود
تو قاب گریه هایت تصویرِ ما دو تا بود
گفتی که آشنا شو با طعم تلخِ رفتن
با کوله بارِ عشقت،با بغضِ خسته ی من
با سینه ای که هر دم می سوزه از جدایی
با درد خاطراتش ،هر روزِ آشنایی
گفتی تو از جدایی...تا آخرَش شکستم
هر روز کنج بغضی...در ماتمت نشستم
نظرات (۱)