با توام مرد بد !دوستت دارم ...!

نه ! بیراهه ای به سراب نمیدهی
تنها زنگ های مرا جواب نمیدهی

یکی درون سینه ام جیغ میکشد
بر صورت خاطراتت تیغ میکشد !

وحالت تهوعی که به من تزریق میکنی
چاه این در به دری را عمیق میکنی

حالم به هم میخورد از برج میلادو ...
خانه ای که خریده ای در "جنت آباد"و ...

حرف های مزخرف هر خبر چینی
که چشم میبندیو مرا نمیبینی!

جایی درون سینه ی من دردمیکند
قلبی که شکسته ای ظاهرا" درد میکند

تمام تو را که در خودم می پیچم
بحث فلسفی میکنم ولی هیچم !

"که چرا رفت اماعلتی نداشت ؟
که چرا رفت ... مرا تنها گذاشت ؟"

بعد از تو آخر به جنون رسیده ام
به شعرهای غرق خون رسیده ام

نگاه کن مرا !!!!ترانه نمیگویم !
ماه هاست شعر عاشقانه نمیگویم

وقتت پر است و درکت نمیکنم
بهانه میتراشی... ترکت نمیکنم !

گناه من فقط عشق تو بوده است
وقت اعترافت به عشق مست بودی ..مست !

نمیفهمی که چقد(ر) دوستت دارم !
با توام مرد بد ! دوستت دارم ...!

و از این جشن های طولانی....
از ترافیک های سنگین تهرانی ...

من از غم هایی که به من دادی....
ایستاده مردن مثل برج آزادی.....

و شب هایی که بی تو گریه میکنم
یا به کتت جای تو تکیه میکنم ...

درست در حد مرگ بیزارم
ازمن گرفته تو راکه دوستت دارم !

شبیه سرطان در من تکثیر میشوی ...
درست وقت هایی که دچار تغییر میشوی!

بگو کنار این شکسته بال می مانی ؟
سال هاست که عاشقت شده ام ...میدانی؟!

نمیفهمی که چقد(ر) دوستت دارم !
باتوام مرد بد ! دوستت دارم ...!

از پونه حدادیان (متولدماه مهر )

پ.ن ) یه تخلیه حسی بود ! مدت هاست هیچی روحیه مو ارضانمیکنه !
هرچی در شعر بودعین واقعیه ...!
باید تشکر کنم از ترانه ( شب های تهران ) از سروده های خودم یه جاهایی کمکم کرد